Selam aleyküm okurlar,
İçimde biriken düşünceler var ve bunları yazıya dökmem gerek acilen :) Yazdığımda çok rahatlıyorum, benim için bir nevi terapi gibi. İçimden ne geçerse yazıyorum o an. Geriye dönüp düzeltme yaptığım çok nadir oluyor. O an ne yazdıysam aynı o haliyle bırakmaya çalışıyorum. Bazen kafamda şunu şunu yazayım diye kurgu kuruyorum ve ona uymadığımı fark ediyorum, sonra bir bakmışım yazmayı planladığım şeyi hiç yazmamışım :) Nasibiniz buymuş demek :)
Bugün yazacağım konu geçmişimiz, şimdimiz ve geleceğimiz hakkında olacak.
Benim bir problemim var ve yıllardır devam ediyordu, cidden rahatsızlık duyuyordum bir zamanlar. Gerçi artık alışkanlık geldi üzerime, pek rahatsızlık da vermiyor artık. Problemim sürekli geçmişi özlemekle ilgili. Çocukluğumda tırmandığım kiraz ağacı, uyku saati gelip ışıklar kapandığında sobanın son kalan közlerinin odayı hafifçe aydınlatması, yine sobanın arkasına geçip sıcaktan mayışarak çizdiğim resimler, yaptığım el işleri, bisikletle gezerken ayçiçek tarlalarının ardından izlediğim günbatımı, ve dahası.. Çok özlüyordum bu günleri. Sadece çocukluk da değil, mesela en erken 1-2 sene öncesine kadar özlüyordum. Şuanı da belki 1-2 sene sonra özlemeye başlayacağım.
Neden böyle diye hep düşündüm. Çünkü bu tür özlem duygusu o kadar rahatsızlık verici ki, anın tadını çıkaramıyorsunuz. Hep geçmişe takılıp kalmak hoş birşey değil, anı ıskalıyorsunuz.
Sonradan fark ettim ki, ölümsüzlüğe aşırı hayranlığım varmış. Yani eğer birşeyi sevmişsem, ona aşırı bağlanmışsam, asla kaybolmasını, bozulmasını istemiyordum. Aynen olduğu gibi mutlak şekilde kalmasını diliyordum. Ama sonra ne kadar hatalı bir düşünce olduğunu fark ettim bunun. Yalnızca Allah değil midir ölümsüz olan? Elbette O'dur. Ee? Ben niye gidip fani olan şeylerden ölümsüzlük bekliyordum ki? Allahtan gayrı hiçbirşeyde böyle bir özellik yok. Ama gidip de Allahtan gayrı şeylerde bunu aramışım. Allah affetsin ve bu kusurumu fark etmeme sebep olan Allah'a hamd olsun ayrıca. Ama cidden önemli bir sorun.
Şimdi nasıl düşündüğüme gelirsek, şimdilerde umursamaz bir insan haline geldim. Ne zaman birşeyi sevsem veya bağlanacak gibi olsam, nasıl olsa bir gün benden kopacak diye hemen aklıma geliyor. Alarm butonu gibi beni uyarıyor bu düşünce. Öyle kendini hemen kaptırma diyor, ayrılıklara hazırlıklı ol fazla alışma diyor. O yüzden artık pek ciddiye alamaz hale geldim. Belki bu tür düşünce tarzı da hatalıdır, bilemem. Belki aşırıya kaçıyorumdur. Zamanla göreceğiz. Birçok insan şikayet ediyor bu özelliğimden ama içimden böyle davranmak geliyor ve yapmacık da olamam ki.. :)
Buraya kadar yazdığım konular aslına bakarsanız yaklaşık 3-5 öncesine kadar kafamda dönüp dolaşan düşüncelerdi. Geçenlerde izlediğim bir belgesel konuyu kafamda tekrar gündeme getirmeme vesile oldu. Belgeselin ismi "Solucan Deliğinden" ve metafizik konuları bilimsel olarak açıklamaya çalışıyor. Söz konusu belgesel hakkında yorumlarımı yazacağım ama önce şu konuyu bitireyim. Yanlış hatırlamıyorsam 2. sezon olması lazım, kaçıncı bölüm olduğunu tam hatırlamıyorum. Neyse işte, zaman kavramından bahsediliyordu o bölümde. Entropi konusuna da değinildi. Sonradan kafama dank etti, herşeyin bozulması çürümesi konusu entropi ile açıklanabilirdi. Demek ki geçmişte daha az bozulmuş olan tecrübelerim bugün yaşadığım daha çok bozulmuş tecrübelerime nispeten daha kıymetli hale geliyor.
Bilimselliğe aşırı derecede düşkün bir insan değilim. Çünkü her bilimsel bulgu bizi kesin gerçeğe götürmüyor. Ama yine de bilimle ilgilenmekten de geri durmamaya çalışırım çünkü bir olgunun açıklamasını yaparken mantıksal verilere dayandırmak hoşuma gidiyor. Öyle daha inandırıcı ve tatmin edici oluyor.
Entropi denen konu termodinamikte geçiyor. İlköğretim okurken bize hep Girdi = Çıktı şeklinde öğretildi. Gerek fizik dersi gerek kimya dersi olsun hep bu dayanağa göre problemleri çözerdik. Ama öyle değilmiş işte. Girdi = Çıktı + Bozunan enerji halini alıyormuş meğer. Gözümüzle gördüğümüz herşeyin kaderinde var bu. Kaosa doğru sürükleniyoruz. Hep kayıptayız. İşe yarar enerjiler tükeniyor, tüm insanlar birer vampir gibi. Hep almak almak almak, vermeye gelince cimri olunuyor.
Entropi matematik kurallarını da yıkıyor demek. 3+2=5 diyemeyeceğiz yani, 3+2 ≤ 5 olacak anlamına geliyor bu.
Bir kötü haber daha, bozunma olayı zaman geçtikçe daha hızlı daha fazla hale geliyor. Tıpkı yüksekten bırakılan bir cismin yere düşerken hızlanarak ilerlemeye devam ettiği gibi. Cismin yere çarpması ise kıyametin kopması anlamına geliyor.
Şu entropi denen olay etrafımdaki herşeyi anlamsız boş hale getiriyor. Diyorum ki, nasıl olsa kopacak bir gün benden. Nasıl olsa sonucu belli. Birşeyin nasıl başladığı, nasıl devam ettiğinden ziyade nasıl bittiği önemli. Tabi bu benim şahsi fikrim. Kimisi var, olsun diyor, bile bile lades yapıyorlar, sonucunda çekeceği zararı göre göre o işe girişiyorlar. O, onların problemi. Zarara razı olana merhamet edilmez.
Tabi buraya kadar anlattıklarım sizi ümitsizliğe düşürmesin. Herşey zıddıyla kaim, entropinin de zıddı var. Entropinin zıddı hakkında bilimsel olarak hiçbir bilgim bulunmamakla beraber, imanımızı güçlü tuttuğumuz sürece entropinin etkilerinden minium derecede etkileniriz diye düşünüyorum. Bu da amelde samimiyet ile ve yüksek takva derecesi ile mümkün. Zaten kıaymetin sadece kafirler üzerine kopması üzerinde çok düşünülecek birşey. Demek ki bir müslüman her ibadet edişinde, kainatın dengesine ve güzelliklerinin devam etmesine katkı sağlamış oluyor. Ve her samimi müslümanın vefatıyla kainat ağlıyor. Çok ilginç bir konu bu. Düşünsenize, müslüman kardeşinize sırf Allah için bir tebessüm etmiş olsanız bile bir sünneti yerine getirmiş oluyorsunuz ve kainatın harika dengesi ve uyumuna katkı sağlamış oluyorsunuz. Fakat ne zaman ki Allah rızası haricinde bir amaçla bir amel edin, işte o zaman entropiyi hızlandırmış oluyorsunuz. Boş işler de buna dahil.
Entropinin negatif enerjisinden tamamen kurtulmak mümkün gibi görünmese de büyük ölçüde azaltmak mümkün. Yapılması gerekenler özetle şu şekilde olmalı:
- Kuranı ve sünneti iyice anlamaya çalışmak ve hayatımızda uygulamaya çalışmak.
- Kuran ve sünneti hayatımızda uygulamaya çalışırken azimli olmaya çalışmak, amelde devamlılığı sağlamak.
- Sevap getirmeyen boş işlerden uzak durmaya çalışmak (televizyon izlemek, sosyal medyada vakit geçirmek, vb.). Çünkü boş işler de sürekli tekrarlandığında imanı zayıflatabiliyor.
- Endüstriyel ve işlenmiş gıdalardan uzak durmak.
- Mümkün mertebe az satın almak.
- Sadaka vermek.
- Manyetik alanlardan ve radyasyondan uzak durmak.
- İnsan eli değen yapay şeylerden uzak kalmaya çalışmak ve doğal olanı tercih etmek.
- Tabiatla iç içe olmak.
İnsan eli değen hemen herşeyde bozulmuş entropi daha fazladır. Dolayısıyla insan eli değen şeylerle ne kadar haşır neşir olursanız o yozlaşırsınız, o kadar hakikatlerden uzaklaşırsınız, o kadar normalleriniz anormal, anormalleriniz normal olur.
Yediğimiz içtiğimize çok dikkat etmek lazım. Çünkü vücudunuza haram lokma giriyorsa dualarınızın kabul olma olasılığı düşer. Hatta içinizden dua etme isteği bile gelmez belki. Duamız olmasa ne ehemmiyetimiz var? Dualarımıza zarar gelmemesi için özellikle yediğimiz içtiğimize dikkat etmemiz lazım. Mesela endüstriyel ürünlerden mümkün mertebe uzak durmak lazım. Hemen hemen tüm işlenmiş gıdada lezzet artırmak, kıvam vermek, uzun süre dayanıklılık sağlamak, vb. amaçlarla kimisi zararlı kimyasal kimisi hayvanların yenilmeyen kısımlarından oluşan katkı maddeleri bulunmaktadır. Az da olsa birşey olmaz dememek lazım, çünkü taviz tavizi doğurur. Bu tür katkı maddeleri hem duanıza zarar getirip maneviyatınızı sarsar, hem de vücutta toksin birikimine sebep olup sağlık problemleri meydana getirir. Sonra doktora gidip ilaç aldığınızda aldığınız ilaçlarla birlikte daha fazla toksin almış olursunuz. Zarar üstüne zarar. Ayrıca haram bulaşmış lokmaları yedikçe doğru ve yanlışı birbirinden ayırt edemeyecek hale gelirsiniz, sizi düşünce yapınıza kadar mahveder.
Bir de az satın almak gerekiyor, elimizdekilerle yetinmeyi bilmek gerekiyor. İş hayatında olanlar bunu iyi bilir, ticarete çok fazla haram bulaştırıyorlar. Sattıkları üründe olmayan özellikleri varmış gibi gösteriyorlar. İşletmenin devamını sağlamak için birçok çalışanın hakkı yenilebiliyor. Onların kul hakları var satın aldığınız mallarda. Siz satın alırken para karşılığını vermiş olabilirsiniz belki ama verdiğiniz para tam karşılığı olmayabilir. İçerisine birçok haram karışmış olabilir. İşte bu yüzden olabildiğince satın almamak lazım. Hele ki sırf ucuzluk var diye, sırf beğendik diye hiç ihtiyacımız yokken satın almayı şahsen doğru bulmuyorum. Peki bu saate kadar satın aldıklarımızı nasıl temize çıkarabiliriz? İşte bunun en güzel yollarından biri sadaka vermek. Nasıl ki vücut temizliği için banyo yapıyoruz, sadaka da aynen öyle sahip olduğumuz mallardaki haram pislikleri temizlemeye vesile olur.
Tabiatla iç içe olmak lazım, çünkü doğaya çıktığınızda göreceğiniz orman, ırmak, dağ, temiz hava, hayvanlar, bitkiler, vs. herşey Allahı zikir halindedir. Ve biz insanlar fıtrat olarak ibadete muhtaç yaratıldığımız için tabiat bize huzur verir. Gerek canlıların zikri olsun, gerekse tabiata işlenmiş olan Allahın sıfatları olsun, tabiat manzaralarına baktıkça bakasımız gelir, içimiz açılır. Şehir trafiği ve gürültüsü tam tersi etki yapar. Stres, huzursuzluk, yorgunluk verir.
Son olarak manyetik alanlar ve radyasyon dedik, bu da alzheimer ve kanser riskini artırdığı için yine uzak durmak lazım. Mesela en basitinden cep telefonu ve interneti hayatımızda kısıtlamak lazım.
Aslında yukarıda yazdığım maddelerin hepsine tek tek kendi başına bir yazı bile yazabilirdim, çünkü cidden önemli konular. Bu maddeleri yerine getirmediğiniz takdirde benliğinizi yitirme, ne yaptığını ve kim olduğunu anlayamayacak kadar zavallı hale gelme söz konusu.
Allah sizi yozlaşma belasından korusun.
Belgeselden de bahsedip yazımı bitireyim. Solucan Deliği belgeseli bilimin henüz kanıtlayamadığı metafizik ve dini konulara değiniyor. Açıkçası bu belgeseli izlemek imanımı artırdı :D Belki de iman sahibi olanların imanlarını sorgulaması için yapılmış bir yapımdı ama öyleyse bende ters tepti yani bunu rahatlıkla söyleyebilirim. Belgeselde yer alan bilimadamları dünyanın en saygın üniversitelerinin en ileri dereceli kişilerinden oluşuyor. Çok garip; 14 yüzyıl önce Kuran ve sünnetlerle öğrendiğimiz bilgileri bugün bu insanlar bilimsel temellere dayandırmak için milyarlarca dolarlar harcayıp deneyler ve simülasyonlar yapıyorlar. Sadece tek bir sorunun cevabını bulmak için 15-20 yıl aynı konu üzerinde araştırma yapıyorlar. Demek insan Allah'a teslim olmadığında ne kadar aciz hale geliyor. İslamı bizlere nasip eden Allah'a ne kadar şükretsek az. Düşünün bi de, dünyanın her tarafından öğrenciler, bu bilimadamlarının okudukları üniversiteye girebilmek için bir sürü zorlu sınavdan geçmek ve yılda 50-60 bin dolar eğitim masrafı ödemek zorunda. İnsanların bu haline güler misiniz ağlar mısınız? :)
Görüşürüz inşallah. Allah 'a emanet olun.
Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı
diğer yazıları da okumak ister misin?
huzur etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
huzur etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
7 Aralık 2014 Pazar
FANİ OLAN HERŞEYİN BOZULUP GİTMESİ
26 Ocak 2014 Pazar
BİZ NERDE YANLIŞ YAPTIK?
Selam aleyküm kardeşlerim nasılsınız? Yazma ihtiyacı
hissettim ve açıkçası son zamanlarda herhangi bir konu üzerine yaptığım bir
araştırma yok. O yüzden bu yazım araştırma yazısı olmayacak. Araştırma
yazılarına belki daha sonra devam ederim. Aslında araştıracak bi dünya konu
birikti de işte şimdi vakti değil. Sadece belli konularda görüşlerimi yazmak istedim.
Gözlemlediklerimi yazmak istedim. Okumak isteyen okusun.
Biliyor musunuz benim demokrasiye inancım yok hem de
hiç inancım yok. Bi kere bi insanın cebine üç kuruş para girdi mi hemen
kapitalist kesiliyor. Hakmış özgürlükmüş hepsi unutulup gidiyor.
Demokrasi nedir? Başkalarının da yaşam tarzına
katlanmak demek, hoşunuza gitmese de görmezden gelmek demek değil mi? Evet.
Peki ya ben başkasına katlanmak istemiyorsam? Başkasına katlanmak benim dünya
görüşüme uymuyorsa? O zaman nolcak? Veya katlandım, sabrettim, bi yerde
patladıysam? Beğenmiyorsan bas git diyeceksin değil mi? O işin kolayına kaçmak
ve hiçbirşeyi çözmüyor. Burası diğerlerinin olduğu kadar benim de memleketim.
Ben diğerleri gibi vergilerimi ödüyorum, helalinden çok şükür kendi paramı kazanıyorum.
O zaman niye gidecekmişim? Bak arkadaşım, bi kere başımıza ne geldiyse
görmezden geldiğimiz için geldi tamam mı? Sustuğumuz için geldi. Bana
dokunmayan yılan bin yaşasın dediğimiz için geldi. O yılan herkese dokundu sıra
sana gelmeyecek mi sanıyorsun?
Bak arkadaş, gel bireysel anlamda değil de devlet
bazında, ülke bazında bakalım olaya. Tamam, para kazanman lazım, çalışman
lazım, bıdı bıdı her neyse, onları bi kenara bırak da ülke geneli bakalım,
genelden özele yani ülke bazından birey bazına ineceğim:
VARAN 1: Bi kere bi devlet başka
devlete muhtaç olmayacak. Borçlu olmayacak. Hele borç aldıysa da faiziyle hiç
almayacak. Neden biliyon mu? Bi kez borç aldın mı bi daha yakanı kurtaramıyon.
Onların dediğini yapmak zorunda kalıyon, otur dediğinde oturuyon, kalk
dediğinde kalkıyon. Huzurlarına çıktığında el pençe divan oluyon. Özgürlük
dediğiniz şey ekonomiyle başlar. Asgari ücrete 40 lira zam yapıp, buna mukabil
sebze meyvenin kilosunu 3-5 liraya çıkartırsan ben ne anlarım senin yaptığın
zamdan. Satın alma gücüne bakarım ben. Sen benim satın alma gücümü kısıtlarsan,
40 lira zam yapsan da aynı, 500 lira yapsan da. Hani nerde özgürlük o
zaman?
Bu arada bu söylediklerimi yapmaya çalışan devletin
yüksek makamlıları çok olmuştur, hepsi de ya darbe gördüler, ya da bir şekilde
öldürülmeye çalışıldı. Devletinizin özgür olmasını kesinlikle istemezler çünkü.
O yetenekte adamları da başınıza getirmezler. 3-5 tane işe yaramaz adamı
koyarlar parti kurmalarına yardım da ederler. Seç beğen birini. Halbuki al
birini vur ötekine. Hepsi de aynı pisliğin farklı lacivertleri. Aldığın emirler
yahudi makamlarından geliyorsa, kendi memleketinin insanını görmüyorsan da
onların ceplerini dolduruyorsan neye yarar? İster ismin sağcı olsun, ister
solcu olsun, isim önemli değil ki. Yani uzun lafın kısası demek istediğim şu:
Ekonomik özgürlüğe ihtiyacımız var ama bi Amerika'ya, bi İsrail'e, bi
Almanya'ya göğsü gergin başı dik durabilecek insan sayısı çok az bu ülkede.
Toplanıp miting yapmakla, slogan atmakla, en azından safımız belli olsun
kafasıyla biz bi halt edemeyiz, ki edemiyoruz da. Bu ülkede "aman ben
parası olanla makamı olanla iyi geçineyim de başıma iş açılmasın" diyen
insanlar olduğu sürece biz bi arpa boyu yol alamayacağız.
Bakın Türkiye için diyorlar ki Ortadoğu' nun önemli
bir aktörü. Allahını seversen bi git yaa, ne aktörüymüş aktöre bak. Birleşmiş
Milletler ve Nato'dan aldığı emirleri itinayla yerine getiren bir it gibi
davranıyor Türkiye. Abi kulun köpeğin olayım nolur bana ambargo uygulama,
lütfen ne dersen yapacağım yeter ki desteğini esirgeme bizden diyen zavallılar
gibi davranıyor Türkiye. Yalan mı? Meydanlara çıkıp işte bilmem kaç kilometre
yol yaptık, şunu yaptık bunu yaptık deyince millet hakkaten büyük işler
başardılar zannediyor ama sadece göz boyamak başka bişe değil. Yanlış
anlaşılmasın, tamam altyapı ve üstyapılar için belli harcamaların olmuş
olabilir, hizmet vermişsindir, eyvallah. Ama senin bu yaptığın şuna benzer:
Atıyorum adamın cebinde üç kuruş parası vardır, karnı açtır, giyecek kıyafeti
yoktur ama gider sigaraya, içkiye, kumara para verir. Yani asli ihtiyaçlarına
değil de özel isteklerine yatırım yapar. Sonra da acınacak hale gelir. Tamam sen
yine bu hizmetleri yapmaya devam et, bişe demedik, ama herşeyin öncelik sırası
var değil mi? Sen önce ülkeyi ekonomik özgürlüğüne kavuştur. Öyle ki, yahudi
şerefsizleri önümüzde dikilirken korkudan dizleri titresin. Gözümüzün içine
bakamasın. Yapabilir misin bunu? Nasıl yapacaksın ki? Milletin rahatını bozmaya
hiç niyeti yok ki. Çünkü böyle birşeyi hayata geçirmek istesen anında savaş
açarlar. Ortalık kan gölü olur. Şerefimi kaybetmiş şekilde lüks içinde
yaşayacağıma, şerefimle birlikte kafamın üzerine bomba düşse bence daha iyi.
Ama bunu isteyecek yürek kaç kişide var işte? Yüksek gelirli işim olsun, evim
olsun, arabam olsun, herkesle de iyi geçineyim, milletin derdi bu işte. Bu
zihniyetle senin başına daha çok musibet gelir, daha çok tartışma programlarında
konuşulur, daha çok mitingler yapılır, daha çok çözümsüzlük içinde kalınır.
Çünkü Allah samimi olmayanların duasını isteğini kabul etmez.
Şimdi anlıyor musunuz neden demokrasi karşıtıyım?
Rahatına keyfine düşkün insanların olması benim hayatıma da yön veriyor, benim
hayatımı da etkiliyor çünkü. Devletin ona göre yöneticileri başa geliyor,
kararlar ona yönelik alınıyor. İşte bu yüzden. Hee, rahatımı bozmak istemiyorum
diyebilirsin, yürekli olmak, cesaret etmekmiş bunlar boş işler ben paraya
bakarım diyebilirsin. O zaman yaşanan bunca haksızlıklardan da şikayet
etmeyeceksin. Elini taşın altına koymazsan bi halt olmaz. Ben rahatımı
bozmayayım da herşey ayağıma kadar gelsin, bu işler öle olmuyor işte.
Gel gör ki bu insanlarla da bir arada yaşamak zorundayım.
Ama benim buna da çözümüm var:
VARAN 2: Diyelim
ki Türkiye ekonomik özgürlüğünü bir şekilde kazanmış olsun. Daha sonra Türkiye'
yi eyaletlere böleceksin. Bölücülüğe hayır edebiyatına başlama şimdi, Amerika
da eyaletle yönetiliyor tüm dünyaya da kafa tutuyor. Eyaletlere bölmek
bölücülük değildir yani.
Bir eyalet şeriatla yönetilecek. Oraya şeriatı
isteyenler gidecekler. O eyalette dine saygı olacak, dine saygısızlık eden
eyalet dışına çıkartılacak. Dinin hükümleri birebir uygulanacak. Ve en önemlisi
kimse cemaat, tarikat, şu bu adına para toplayamayacak ki kimse din üzerinden
para kazanamasın, kimse başkasının inancını suistimal edemesin.
Bir eyalette ulusalcılar olacak, tüm kemalistler ve
din düşmanları oraya gidecekler. Onların düzenlerinden hiç bahsetmiyorum bile
ne halt yerlerse yesinler. Vergilerini ödesinler de sonra ne yaptıkları umrumda
değil.
Bir eyalette kürtlerin olacak, o eyalette serbestçe
kürtçe konuşulabilecek. Ama en önemlisi şu an doğuda yaptıkları gibi fatura
ödemekten kaçınmayacaklar. Aynı bizim gibi vergilerini ödeyecekler.
Bunların haricinde devlet işletme kurulması için
teşvik verecek. Şimdiki hükümet de destek veriyor Kosgep var işkur var bilmem
ne edebiyatını geç sen. Biz aptal değiliz. Bir yerden destek verip öteki yerden
herşeye zam gelirse, uyduruk kıytırık yaptırımlar getirip karşılığında ceza
yedirtirse, onun adı teşvik değil çok afedersin ayakta uyutmak oluyor, biz mal
değiliz kimin ne yaptığını da görüyoruz. Her neyse konuya dönersek: Şimdi
teşvik dediğim şey şu oluyor, devlet kendi fabrikalarını kuracak ve vatandaşını
burada istihdam edecek. Özelleştirmeler çok çok sınırlı olacak. Zaten kendi
kendine yetebilen bir devlet olacağımız için dış kaynaklara da ihtiyaç
kalmayacak. Milletin ağız kokusunu çekeceğime kendim üretirim kendim yerim. Bu
kadar basit.
VARAN 3: Kul hakkına kesinlikle
dikkat edilecek. Mahkeme sonuçlanmaları 1 seneyi geçmeyecek. Adalet geç
gelmeyecek. Baklava çalan çocuk ömür boyu hapse girerken bankaları
hortumlayanlar nitelikli dolandırıcı sıfatıyla üstüne üstlük bir de övgüye tabi
olmayacak, 3-5 içerde yatıp çıkamayacak. Hapis demişken, herkes ne suç
işlemişse aynısıyla cezalandırılacak. Hapislerde boş boş durulmayacak, hapis
yatanlara belli bir sanat öğretilecek veya herhangi bir işte uğrattığı zararı
karşılayana kadar çalıştırılacak. Çalışmak istemezse de zorla çalıştırılacak.
Gerekirse ağır yaptırımlara gidilecek. Öyle hapiste boş boş ömür çürütmeyle
vaktini boşa geçirmeyecek. Verdiği zararı karşılayacak.
Eyalet yöneticileri nereye ne kadar harcama
yaptıklarını her ay internette rapor halinde yayınlayacak, yani bir nevi halka
hesap verecek.
VARAN 4: Yüzde 40 veya yüzde 50
ile iktidara gelen milletin yüzde 100 üne hakim olamayacak. Oylamalar açık açık
yapılacak. Herkes kimin kime oy verdiğini görecek. İktidara gelen, yüzde kaçla
gelmişse yönetimde o kadar yüzdelik söz hakkına sahip olacak ve bütçenin
o kadarlık yüzdesiyle harcama yapabilecek.
VARAN 5: Devletin her kademesi
denetlenecek. Denetimde çok sıkı olunacak. Denetimciler de denetlenecek. Kimse
kafasına göre ceza yazamayacak.
Valla ben bile tebessüm ediyorum bu yazdıklarıma.
Bunların hayata geçmesi imkansız gibi bir şey. Ama Türkiye’ nin bu şekilde
yönetilmesini isterdim. İstemek de parayla değil ya :)
Hadi Allah’ a emanet olun..
3 Mart 2013 Pazar
ŞAHSA MÜNHASIRAN...
Selamınaleyküm sayın okurlar, yeni bi yazı dizisi üzerinde araştırma yapıyorum. Çok ilginç bilgiler elime ulaştı, sizinle paylaşacağım ve çok yakında yayınlayacağım inşallah.
Allah'a emanet olun.
Allah'a emanet olun.
22 Şubat 2013 Cuma
FITRAT MESELESİ
Selamınaleyküm, nasılsınız bakiyim? Hemen kısa birkaç şey söyleyip çıkcam, bazen yazasım geliyor böyle, pat diye açıyorum bloğu birkaç şey karalayıp çıkıyorum. Paylaşmak istediğim konu fıtratımız, yani yaratılışımız hakkında.
Sevgili okurlarım, Allah bizi belli özellikler vererek yarattı. Mesela bunlardan en çok yaşanılanı karşılık beklemek. Günümüzde çok diyorlar mesela, karşılıksız sevmek, karşılıksız iyilik vs. Bunlar palavra kardeşim sen geç bunları. Fıtratına karşı koyma. Bırak, akışına bırak. Bırak içinden geldiği gibi davran ayıp değil bu. Sen bu versiyondasın, bu formattasın bırak değiştirmeye çalışma kendini. İlle de değiştireceksen, bu özelliğini iyi yöne kullanabilirsin. Mesela, karşılık bekleme duygun çok baskınsa, bu karşılık beklemeyi, yaptığını Allah rızası için yapma konumuna getirebilirsin. Allah rızası için yapmak da karşılık beklemektir bi nevi, ve beklenen karşılıkların en güzelidir, dinimizce. Bi iyilik mi yaptın, Allah rızasına yap. Birini mi sevdin Allah rızası için sev. Birine düşmanlık mı ediyorsun Allah rızası için yani aklına ne gelirse Allah rızası olsun beklediğin şey. Böylece hem Allah'ın rızasını kazanabilirsin, hem fıtratına ters gitmeyerek iç huzuru yakalamış olursun, hem de eğer ihlaslı yapmışsan, yani yaptığın davranış içinde hiç gösteriş barındırmıyorsa, bunu sadece Allah ve sen biliyorsan, on numara amel işlemişsin demektir, yaşa sen :)
Karşılık olayı örneklerden bi tanesiydi sadece. Onun dışında aklıma gelen, kibir var mesela. Kibrini yenememiş olabilirsin, eyvallah. O kibir duygunu senin gibi müslüman olmayan gayrimüslimlere karşı kullanabilirsin. Eğer müslümansan her zaman onlardan üstünsün demektir, bunu Rabbimiz de ayette buyurmuştur:
"Gevşemeyin, üzülmeyin, eğer hakikaten inanıyorsanız, muhakkak üstün olan sizsinizdir."-Ali İmran,139. ayet-
Bundan başka inat duygusu da var. Kimisi var çok inatçıdır, insanlar yaka silkerler artık o biçim. Ama sen bu huyunu tamamen ortadan kaldırmaya çalışmak yerine iyi yöne kullanabilirsin. İbadette sebat konusunda mesela. İnat etmesen, nefsi kırmasan, her gün aynı ibadeti aynı vakitlerde, aynı şekliyle nasıl yapardık? Bakın işte burada inat huyu vesile olabiliyor çok rahat. Öteki türlü insanın kendi karakterinden bir huy çıkartması harbiden çok zor, öyle böyle değil yani. Ona sarfettiğin eforu daha faydalı şeylere harca daha iyi yani. Tabi ben karakterinden "kötü" olarak adlandırdığı bi huy çıkarmaya çabalayanları olumsuz yönde eleştiremem, çünkü ameller niyetlere göre. Sonuçta onun yaptığı da iyi niyet, benim burda dediğim de iyi niyet, aradaki fark, ben sol kulağımı sol elimle tutarım, o sağ eliyle tutar, belki tutar da yetişemez yani siz anladınız :)
Hadi kalın sağlıcakla, Allah'a emanet olun :)
Sevgili okurlarım, Allah bizi belli özellikler vererek yarattı. Mesela bunlardan en çok yaşanılanı karşılık beklemek. Günümüzde çok diyorlar mesela, karşılıksız sevmek, karşılıksız iyilik vs. Bunlar palavra kardeşim sen geç bunları. Fıtratına karşı koyma. Bırak, akışına bırak. Bırak içinden geldiği gibi davran ayıp değil bu. Sen bu versiyondasın, bu formattasın bırak değiştirmeye çalışma kendini. İlle de değiştireceksen, bu özelliğini iyi yöne kullanabilirsin. Mesela, karşılık bekleme duygun çok baskınsa, bu karşılık beklemeyi, yaptığını Allah rızası için yapma konumuna getirebilirsin. Allah rızası için yapmak da karşılık beklemektir bi nevi, ve beklenen karşılıkların en güzelidir, dinimizce. Bi iyilik mi yaptın, Allah rızasına yap. Birini mi sevdin Allah rızası için sev. Birine düşmanlık mı ediyorsun Allah rızası için yani aklına ne gelirse Allah rızası olsun beklediğin şey. Böylece hem Allah'ın rızasını kazanabilirsin, hem fıtratına ters gitmeyerek iç huzuru yakalamış olursun, hem de eğer ihlaslı yapmışsan, yani yaptığın davranış içinde hiç gösteriş barındırmıyorsa, bunu sadece Allah ve sen biliyorsan, on numara amel işlemişsin demektir, yaşa sen :)
Karşılık olayı örneklerden bi tanesiydi sadece. Onun dışında aklıma gelen, kibir var mesela. Kibrini yenememiş olabilirsin, eyvallah. O kibir duygunu senin gibi müslüman olmayan gayrimüslimlere karşı kullanabilirsin. Eğer müslümansan her zaman onlardan üstünsün demektir, bunu Rabbimiz de ayette buyurmuştur:
"Gevşemeyin, üzülmeyin, eğer hakikaten inanıyorsanız, muhakkak üstün olan sizsinizdir."-Ali İmran,139. ayet-
Bundan başka inat duygusu da var. Kimisi var çok inatçıdır, insanlar yaka silkerler artık o biçim. Ama sen bu huyunu tamamen ortadan kaldırmaya çalışmak yerine iyi yöne kullanabilirsin. İbadette sebat konusunda mesela. İnat etmesen, nefsi kırmasan, her gün aynı ibadeti aynı vakitlerde, aynı şekliyle nasıl yapardık? Bakın işte burada inat huyu vesile olabiliyor çok rahat. Öteki türlü insanın kendi karakterinden bir huy çıkartması harbiden çok zor, öyle böyle değil yani. Ona sarfettiğin eforu daha faydalı şeylere harca daha iyi yani. Tabi ben karakterinden "kötü" olarak adlandırdığı bi huy çıkarmaya çabalayanları olumsuz yönde eleştiremem, çünkü ameller niyetlere göre. Sonuçta onun yaptığı da iyi niyet, benim burda dediğim de iyi niyet, aradaki fark, ben sol kulağımı sol elimle tutarım, o sağ eliyle tutar, belki tutar da yetişemez yani siz anladınız :)
Hadi kalın sağlıcakla, Allah'a emanet olun :)
23 Ocak 2013 Çarşamba
GARİP Bİ RUH HALİDİR BU
Ne sıklıkta kendinizi yalnız hissedersiniz? Ailenizle, arkadaş çevrenizle, vs. sıkça vakit geçirseniz bile puzzle'ın bir tarafında bir eksiklik olduğunu hissettiniz mi?
Sorusu bile mantıksız aslında değil mi? Öyle ya, insan daha dünyaya gelmeden evvel yalnızdı. Kabre konduğumuzda da yalnız olacağız. O zaman ne diye kendini avutuyorsun yok çevrem geniş, yok sosyal olma çabaları, face'te beni beğen diyerek tanıdık veya tanımadıklara ima yollu yalvarmalar... Neyin peşindesin?
Sizi bilmiyorum ama, açıkçası insanlarla haşır neşir olmak bana huzur vermiyor. Tabi bu durum tanıdığınız insana göre değişir. Mesela kimisi var, son teknoloji tedavi yöntemleri bile ruhunu iyileştiremez, öyle iyiler... Veya sen onun o kadar iyi olduğuna hükmetmişsindir de aslında sadece bir oyuncudur o. Sizin hayatınızda kaç oyuncu var böyle? Peki siz bu hayatta oyuncu musunuz? Herhangi bir menfaate dayalı olarak yalanlar döşeyip rol keser misiniz? Mesela televizyonda kafalarının üzerine füze çarpan, uzuvları dört bi yana dağılmış insanları görüp de gözleriniz yaşarır mı? Peki sonra bu savaşlara sebep olanlara yatırım yapan şirketlerin ürünlerini satın alıp, bir nevi o savaşların destekçisi mi olursunuz? Coca Cola, Mc Donalds, Starbucks, Tommy Hilfiger, ve daha nicesi hayatınızın vazgeçilmezi midir? Sorsan herkes mert insandır, özü sözü birdir. Kimse yoğurdum ekşi demez ya hani o hesap. Soruyorum şimdi sana ben böyle insanlar neden vakit geçireyim? Sonra yabani diyorlar. Yozlaşmaktan kaçmak yabanilikse sapına kadar yabaniyim, var mı? Bu söylediğim zaten tek bi örneğiydi, daha neler var neler... Siz de iyi biliyorsunuzdur zaten.
Peki siz kaç hayal kırıklığı yaşadınız? Kaç yaşındaydınız toz pembe renkli gözlüklerinizi artık çıkarma vaktinin geldiğini anladığınızda? Bazen direniyor insan, çıkarmak istemiyor o gözlükleri. Neden biliyor musunuz? Belki sırf güvenmeye değecek insan vardır, sırf onun hatrına, hani olur ya belki karşınıza çıkar umuduyla uzun yıllar boyunca önünüze gelen her insana hüsnü zan edebilirsiniz. Ve sonra olacak olan olur ve hayal kırıklığına uğrayan gene siz olursunuz. Gece yatağınıza uzandığınızda göz yaşlarınızın ıslattığı yastığınız olur, o kişinin omzu değil. Siz kaç kalp kırıklığı yaşadınız? Değer vermedikleriniz zaten zarar veremez size orasını biliyoruz da hani değer verdikleriniz var ya. Onlar kaç kere canınızı yaktı?
Hümanistler taşa tutacak beni. Varsın tutsun. Yazdıklarımın hangisinin aksini iddia edebilirler? Hepsi gerçek işte, sizin de başınıza gelmiyor mu sanki?
İnsanların ikiyüzlülükleri hayattan bezdiriyor. Hele iş hayatında bunu fazlasıyla görmek mümkün. Ne olur üç kuruş menfaatine karşındakini satmasan? Ne olur yani? Bi yerin mi eksilir? Ne yani... Yeni insanlar tanımak istemiyorum, tanıdıkça zarar görecekmiş gibi oluyorum. Ruhumun bir parçası daha eksilecekmiş gibi hissediyorum. Hatta bazen avlanıyor gibi hissediyorum. Yanlış anlaşılmasın, hakaret, küfür vs. içermeyen her türlü eleştiriye açığım sayın okurlar. İnsanları dinlemeyi de severim, bana kendinizden bahsedin. Fikirlerinizi bilmek istiyorum. İnsan dinledikçe yeni ufuklara yelken açabiliyor, böylece tarafsız bir biçimde olaylara bakış açın artıyor.
Burada noktalayayım artık sayın okurlar. İlk siftahı da yaptık hayırlısıyla :) dediğim gibi hakaret ve küfür harici eleştirilere açığım. Biz de insanız, olacak hata. Hele ben var ya baştan ayağa kusur yumağıyım ya her neyse konu konuyu açıyor, onu da başka bi yazıda anlatırız, taam susuyorum, hade güle güle. Başka bi yazıda görüşmek dileğiyle.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)