Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

bilmek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bilmek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Aralık 2014 Çarşamba

7 Aralık 2014 Pazar

FANİ OLAN HERŞEYİN BOZULUP GİTMESİ

Selam aleyküm okurlar,

İçimde biriken düşünceler var ve bunları yazıya dökmem gerek acilen :) Yazdığımda çok rahatlıyorum, benim için bir nevi terapi gibi. İçimden ne geçerse yazıyorum o an. Geriye dönüp düzeltme yaptığım çok nadir oluyor. O an ne yazdıysam aynı o haliyle bırakmaya çalışıyorum. Bazen kafamda şunu şunu yazayım diye kurgu kuruyorum ve ona uymadığımı fark ediyorum, sonra bir bakmışım yazmayı planladığım şeyi hiç yazmamışım :) Nasibiniz buymuş demek :)

Bugün yazacağım konu geçmişimiz, şimdimiz ve geleceğimiz hakkında olacak.

Benim bir problemim var ve yıllardır devam ediyordu, cidden rahatsızlık duyuyordum bir zamanlar. Gerçi artık alışkanlık geldi üzerime, pek rahatsızlık da vermiyor artık. Problemim sürekli geçmişi özlemekle ilgili. Çocukluğumda tırmandığım kiraz ağacı, uyku saati gelip ışıklar kapandığında sobanın son kalan közlerinin odayı hafifçe aydınlatması, yine sobanın arkasına geçip sıcaktan mayışarak çizdiğim resimler, yaptığım el işleri, bisikletle gezerken ayçiçek tarlalarının ardından izlediğim günbatımı, ve dahası.. Çok özlüyordum bu günleri. Sadece çocukluk da değil, mesela en erken 1-2 sene öncesine kadar özlüyordum. Şuanı da belki 1-2 sene sonra özlemeye başlayacağım.

Neden böyle diye hep düşündüm. Çünkü bu tür özlem duygusu o kadar rahatsızlık verici ki, anın tadını çıkaramıyorsunuz. Hep geçmişe takılıp kalmak hoş birşey değil, anı ıskalıyorsunuz.

Sonradan fark ettim ki, ölümsüzlüğe aşırı hayranlığım varmış. Yani eğer birşeyi sevmişsem, ona aşırı bağlanmışsam, asla kaybolmasını, bozulmasını istemiyordum. Aynen olduğu gibi mutlak şekilde kalmasını diliyordum. Ama sonra ne kadar hatalı bir düşünce olduğunu fark ettim bunun. Yalnızca Allah değil midir ölümsüz olan? Elbette O'dur. Ee? Ben niye gidip fani olan şeylerden ölümsüzlük bekliyordum ki? Allahtan gayrı hiçbirşeyde böyle bir özellik yok. Ama gidip de Allahtan gayrı şeylerde bunu aramışım. Allah affetsin ve bu kusurumu fark etmeme sebep olan Allah'a hamd olsun ayrıca. Ama cidden önemli bir sorun.

Şimdi nasıl düşündüğüme gelirsek, şimdilerde umursamaz bir insan haline geldim. Ne zaman birşeyi sevsem veya bağlanacak gibi olsam, nasıl olsa bir gün benden kopacak diye hemen aklıma geliyor. Alarm butonu gibi beni uyarıyor bu düşünce. Öyle kendini hemen kaptırma diyor, ayrılıklara hazırlıklı ol fazla alışma diyor. O yüzden artık pek ciddiye alamaz hale geldim. Belki bu tür düşünce tarzı da hatalıdır, bilemem. Belki aşırıya kaçıyorumdur. Zamanla göreceğiz. Birçok insan şikayet ediyor bu özelliğimden ama içimden böyle davranmak geliyor ve yapmacık da olamam ki.. :)

Buraya kadar yazdığım konular aslına bakarsanız yaklaşık 3-5 öncesine kadar kafamda dönüp dolaşan düşüncelerdi. Geçenlerde izlediğim bir belgesel konuyu kafamda tekrar gündeme getirmeme vesile oldu. Belgeselin ismi "Solucan Deliğinden" ve metafizik konuları bilimsel olarak açıklamaya çalışıyor. Söz konusu belgesel hakkında yorumlarımı yazacağım ama önce şu konuyu bitireyim. Yanlış hatırlamıyorsam 2. sezon olması lazım, kaçıncı bölüm olduğunu tam hatırlamıyorum. Neyse işte, zaman kavramından bahsediliyordu o bölümde. Entropi konusuna da değinildi. Sonradan kafama dank etti, herşeyin bozulması çürümesi konusu entropi ile açıklanabilirdi. Demek ki geçmişte daha az bozulmuş olan tecrübelerim bugün yaşadığım daha çok bozulmuş tecrübelerime nispeten daha kıymetli hale geliyor.

Bilimselliğe aşırı derecede düşkün bir insan değilim. Çünkü her bilimsel bulgu bizi kesin gerçeğe götürmüyor. Ama yine de bilimle ilgilenmekten de geri durmamaya çalışırım çünkü bir olgunun açıklamasını yaparken mantıksal verilere dayandırmak hoşuma gidiyor. Öyle daha inandırıcı ve tatmin edici oluyor.

Entropi denen konu termodinamikte geçiyor. İlköğretim okurken bize hep Girdi = Çıktı şeklinde öğretildi. Gerek fizik dersi gerek kimya dersi olsun hep bu dayanağa göre problemleri çözerdik. Ama öyle değilmiş işte. Girdi = Çıktı + Bozunan enerji halini alıyormuş meğer. Gözümüzle gördüğümüz herşeyin kaderinde var bu. Kaosa doğru sürükleniyoruz. Hep kayıptayız. İşe yarar enerjiler tükeniyor, tüm insanlar birer vampir gibi. Hep almak almak almak, vermeye gelince cimri olunuyor.

Entropi matematik kurallarını da yıkıyor demek. 3+2=5 diyemeyeceğiz yani, 3+2 ≤ 5 olacak anlamına geliyor bu.

Bir kötü haber daha, bozunma olayı zaman geçtikçe daha hızlı daha fazla hale geliyor. Tıpkı yüksekten bırakılan bir cismin yere düşerken hızlanarak ilerlemeye devam ettiği gibi. Cismin yere çarpması ise kıyametin kopması anlamına geliyor.

Şu entropi denen olay etrafımdaki herşeyi anlamsız boş hale getiriyor. Diyorum ki, nasıl olsa kopacak bir gün benden. Nasıl olsa sonucu belli. Birşeyin nasıl başladığı, nasıl devam ettiğinden ziyade nasıl bittiği önemli. Tabi bu benim şahsi fikrim. Kimisi var, olsun diyor, bile bile lades yapıyorlar, sonucunda çekeceği zararı göre göre o işe girişiyorlar. O, onların problemi. Zarara razı olana merhamet edilmez.

Tabi buraya kadar anlattıklarım sizi ümitsizliğe düşürmesin. Herşey zıddıyla kaim, entropinin de zıddı var. Entropinin zıddı hakkında bilimsel olarak hiçbir bilgim bulunmamakla beraber, imanımızı güçlü tuttuğumuz sürece entropinin etkilerinden minium derecede etkileniriz diye düşünüyorum. Bu da amelde samimiyet ile ve yüksek takva derecesi ile mümkün. Zaten kıaymetin sadece kafirler üzerine kopması üzerinde çok düşünülecek birşey. Demek ki bir müslüman her ibadet edişinde, kainatın dengesine ve güzelliklerinin devam etmesine katkı sağlamış oluyor. Ve her samimi müslümanın vefatıyla kainat ağlıyor. Çok ilginç bir konu bu. Düşünsenize, müslüman kardeşinize sırf Allah için bir tebessüm etmiş olsanız bile bir sünneti yerine getirmiş oluyorsunuz ve kainatın harika dengesi ve uyumuna katkı sağlamış oluyorsunuz. Fakat ne zaman ki Allah rızası haricinde bir amaçla bir amel edin, işte o zaman entropiyi hızlandırmış oluyorsunuz. Boş işler de buna dahil.

Entropinin negatif enerjisinden tamamen kurtulmak mümkün gibi görünmese de büyük ölçüde azaltmak mümkün. Yapılması gerekenler özetle şu şekilde olmalı:

- Kuranı ve sünneti iyice anlamaya çalışmak ve hayatımızda uygulamaya çalışmak.
- Kuran ve sünneti hayatımızda uygulamaya çalışırken azimli olmaya çalışmak, amelde devamlılığı sağlamak.
- Sevap getirmeyen boş işlerden uzak durmaya çalışmak (televizyon izlemek, sosyal medyada vakit geçirmek, vb.). Çünkü boş işler de sürekli tekrarlandığında imanı zayıflatabiliyor.
- Endüstriyel ve işlenmiş gıdalardan uzak durmak.
- Mümkün mertebe az satın almak.
- Sadaka vermek.
- Manyetik alanlardan ve radyasyondan uzak durmak.
- İnsan eli değen yapay şeylerden uzak kalmaya çalışmak ve doğal olanı tercih etmek.
- Tabiatla iç içe olmak.

İnsan eli değen hemen herşeyde bozulmuş entropi daha fazladır. Dolayısıyla insan eli değen şeylerle ne kadar haşır neşir olursanız o yozlaşırsınız, o kadar hakikatlerden uzaklaşırsınız, o kadar normalleriniz anormal, anormalleriniz normal olur.

Yediğimiz içtiğimize çok dikkat etmek lazım. Çünkü vücudunuza haram lokma giriyorsa dualarınızın kabul olma olasılığı düşer. Hatta içinizden dua etme isteği bile gelmez belki. Duamız olmasa ne ehemmiyetimiz var? Dualarımıza zarar gelmemesi için özellikle yediğimiz içtiğimize dikkat etmemiz lazım. Mesela endüstriyel ürünlerden mümkün mertebe uzak durmak lazım. Hemen hemen tüm işlenmiş gıdada lezzet artırmak, kıvam vermek, uzun süre dayanıklılık sağlamak, vb. amaçlarla kimisi zararlı kimyasal kimisi hayvanların yenilmeyen kısımlarından oluşan katkı maddeleri bulunmaktadır. Az da olsa birşey olmaz dememek lazım, çünkü taviz tavizi doğurur. Bu tür katkı maddeleri hem duanıza zarar getirip maneviyatınızı sarsar, hem de vücutta toksin birikimine sebep olup sağlık problemleri meydana getirir. Sonra doktora gidip ilaç aldığınızda aldığınız ilaçlarla birlikte daha fazla toksin almış olursunuz. Zarar üstüne zarar. Ayrıca haram bulaşmış lokmaları yedikçe doğru ve yanlışı birbirinden ayırt edemeyecek hale gelirsiniz, sizi düşünce yapınıza kadar mahveder.

Bir de az satın almak gerekiyor, elimizdekilerle yetinmeyi bilmek gerekiyor. İş hayatında olanlar bunu iyi bilir, ticarete çok fazla haram bulaştırıyorlar. Sattıkları üründe olmayan özellikleri varmış gibi gösteriyorlar. İşletmenin devamını sağlamak için birçok çalışanın hakkı yenilebiliyor. Onların kul hakları var satın aldığınız mallarda. Siz satın alırken para karşılığını vermiş olabilirsiniz belki ama verdiğiniz para tam karşılığı olmayabilir. İçerisine birçok haram karışmış olabilir. İşte bu yüzden olabildiğince satın almamak lazım. Hele ki sırf ucuzluk var diye, sırf beğendik diye hiç ihtiyacımız yokken satın almayı şahsen doğru bulmuyorum. Peki bu saate kadar satın aldıklarımızı nasıl temize çıkarabiliriz? İşte bunun en güzel yollarından biri sadaka vermek. Nasıl ki vücut temizliği için banyo yapıyoruz, sadaka da aynen öyle sahip olduğumuz mallardaki haram pislikleri temizlemeye vesile olur.

Tabiatla iç içe olmak lazım, çünkü doğaya çıktığınızda göreceğiniz orman, ırmak, dağ, temiz hava, hayvanlar, bitkiler, vs. herşey Allahı zikir halindedir. Ve biz insanlar fıtrat olarak ibadete muhtaç yaratıldığımız için tabiat bize huzur verir. Gerek canlıların zikri olsun, gerekse tabiata işlenmiş olan Allahın sıfatları olsun, tabiat manzaralarına baktıkça bakasımız gelir, içimiz açılır. Şehir trafiği ve gürültüsü tam tersi etki yapar. Stres, huzursuzluk, yorgunluk verir.

Son olarak manyetik alanlar ve radyasyon dedik, bu da alzheimer ve kanser riskini artırdığı için yine uzak durmak lazım. Mesela en basitinden cep telefonu ve interneti hayatımızda kısıtlamak lazım.

Aslında yukarıda yazdığım maddelerin hepsine tek tek kendi başına bir yazı bile yazabilirdim, çünkü cidden önemli konular. Bu maddeleri yerine getirmediğiniz takdirde benliğinizi yitirme, ne yaptığını ve kim olduğunu anlayamayacak kadar zavallı hale gelme söz konusu.

Allah sizi yozlaşma belasından korusun.

Belgeselden de bahsedip yazımı bitireyim. Solucan Deliği belgeseli bilimin henüz kanıtlayamadığı metafizik ve dini konulara değiniyor. Açıkçası bu belgeseli izlemek imanımı artırdı :D Belki de iman sahibi olanların imanlarını sorgulaması için yapılmış bir yapımdı ama öyleyse bende ters tepti yani bunu rahatlıkla söyleyebilirim. Belgeselde yer alan bilimadamları dünyanın en saygın üniversitelerinin en ileri dereceli kişilerinden oluşuyor. Çok garip; 14 yüzyıl önce Kuran ve sünnetlerle öğrendiğimiz bilgileri bugün bu insanlar bilimsel temellere dayandırmak için milyarlarca dolarlar harcayıp deneyler ve simülasyonlar yapıyorlar. Sadece tek bir sorunun cevabını bulmak için 15-20 yıl aynı konu üzerinde araştırma yapıyorlar. Demek insan Allah'a teslim olmadığında ne kadar aciz hale geliyor. İslamı bizlere nasip eden Allah'a ne kadar şükretsek az. Düşünün bi de, dünyanın her tarafından öğrenciler, bu bilimadamlarının okudukları üniversiteye girebilmek için bir sürü zorlu sınavdan geçmek ve yılda 50-60 bin dolar eğitim masrafı ödemek zorunda. İnsanların bu haline güler misiniz ağlar mısınız? :)

Görüşürüz inşallah. Allah 'a emanet olun.

22 Eylül 2014 Pazartesi

TOPLUMUN GİDİŞATI ÜZERİNE

Selam aleyküm kardeşler,

Çok açtım arayı. Keşke böyle yapmasam, adam gibi laptop başına otursam da yazsam.. Sonra anlatacağım şeyler hafızamdan silinebiliyor o daha kötü. Bu huyumdan nefret ediyorum ama inşallah değiştireceğim kendimi. Bazı şeyler zamanla oluyor..

Oh be, özlemişim yazı yazmayı :D

Konuşacak öyle çok şey birikti ki içimde. Normal hayatta pek kimseyle konuşmadığım şeyleri geliyorum birçoğunu burada yazıyorum. Çünkü birçok insan dinlemesini bilmiyor malesef. Hep ben hep ben deniliyor, "toplum" bilinciyle hareket edilmiyor. Ondan sonra da başına bela açıldığında vay efendim işte nerde bu devlet nerde bu millet oluyor.. O sövüp saydığın devlet ve millet bi sana bakıyor de mi? Türkiye'de vatandaş sıfatlı bi sen varsın de mi?

Bu biraz yanlış eğitimden kaynaklanan birşey. Biraz değil baya hatta. Küçük yaşta damlaya damlaya göl olur bilinci verilmeli çocuklara. Hem bazı kavramlar daha çocukken oturuyor insanın beynine, yaş kemale erince anlatmakla anlamıyor insan.. Anca kendi çıkmazında, kendi bataklığında debelenip duruyor, öylece bir hayat geçiriyor, kendi probleminin bile ne olduğunu anlayamadan koca hayatı tüketiyor, kendine yazık ediyor.

Şunu fark ettim; siz bir insana toplum bilinci, birlikte hareket etme bilinci, fedakarlık bilincini belli bir yaşta aşılamazsanız, kişide o tür kavramlar gelişmediğinden hayata hep ben merkezli bakar. Herkes kötü bi o iyidir. Herkes cahil, bir o bilendir. Böyle oluyor işte. Konunun başında da söylediğim gibi, karşısındakini dinlemeyen tipler türüyor. Yozlaşmaya aşırı derecede yatkın bir toplum haline geliyoruz böylelikle.

Ne olurdu yani, ilkokuldayken "Ali top at", "Ayşe ata bak" fişlerini öğrettiğiniz kadar topluma faydalı olma bilinci, çevreyi koruma bilinci, iş hayatında iş sağlığı ve güvenliği bilinci, ilkyardım ve trafik kurallarına uyma, engellilere saygı ve küçük düşürmeme, insanlara saygılı olmak, görgü ve nezaket kuralları, zor durumdaki yaşlılara yardım, sokak çocuklarını topluma kazandırma, hayat kadınlarını daha onurlu bir hayata kavuşturmak, vicdan ve ahlak,.. Daha nicesi sayılabilir. Ama nerdeee.. Nerde var gereksiz bilgi, anca onu öğrettiler. Kafamızı boş beleş bilgi yığınlarıyla doldurdular. Hele şimdiki yetişen nesil ne kadar gerizekalı görüyor musunuz? Ellerinde i-phone ile kaç kişi like'lamış, kaç kişi videomu seyretmiş, nerde markalı ürünlerin ucuzluk günleri var hemen gideyim (ihtiyacı olsun olmasın önemli değil, yeter ki kampanya olsun, dünyanın sonu geldi ya stok yapacak :p) anca bunlar işte.. Sosyal paylaşım sitelerinde (bu lafa da gıcık kapıyorum) siyaset yaparak (özellikle siyaset yapmak çok moda oldu, hele hele hükümet karşıtlığı şu sıralar çok cool) memleketi kurtardıklarını zanneden tipler türedi. Profil fotosuna Atatürk resmi koyanlar memleketi düşmandan ve şeriatten kurtardıklarını zannediyorlar. Profil fotosuna sarı arka planlı siyah renkte 4 parmak koyanlar ise işgal altındaki müslüman ülkeleri İsrail zulmünden kurtardıklarını zannediyorlar.

Ne kadar ahmaklık de mi? İşin en kötü yanı ne biliyor musunuz? Bu anlattıklarım size uzaydan gelmiyor, hepsi de azcık internetle haşır neşir olanların gördükleri şeyler. Ve hepsi de gözümüze normal geliyor. Hani önceki yazılarımda söylemiştim, yozlaşma denen şey normal olanın anormalleşmesi, anormal olanın da normalleşmesi ya, işte bu da öyle.. Biz bunları görüyoruz ve sadece seyrediyoruz. Mesela kendi adıma konuşayım, benim gücüm sadece size burdan yazı yazmaya yetiyor. Keşke daha fazlasını yapabilsem.. Keşke yozlaşma karşıtı vatana millete hayırlı çocuklar yetiştiren eğitim kurumlarım olsa.. Yukarıda saydığım eğitimleri versem.. Yani bunlar sadece kurs da olabilir. Ama bu kurslara bulduğun hocalar da yozlaşmış kafalar olacak. Bu kursların müdürleri de öyle. Yozlaşmış kafalar yozlaşmış kafaları nasıl eğitsin? Kendinde olmayanı onlara nasıl versin? İş çok zor, cidden çok zor. Ama bir yerlerden işin ucunu tutmak lazım, birşeyler yapmak lazım. Hacca giden karınca misali, belki hacca hiç varamayacak ama en azından o yolda ölecek, keşke böyle olsak. Üzerimize düşen vazifeyi yerine getirsek, vazifemizin sonuçları nasıl olsa Allaha ait, başarmışız başarmamışız o bizi ilgilendirmez. Ama kimle yapacaksın bunları?

Aklıma gelmişken.. Allahım ya Rabbim ya, daha ne gerizekalılıkları var.. Gitmişler şimdi kafalarından aşağı buz kovası boşaltıyorlarmış, neymiş efendim ALS hastalığına dikkat çekecekmiş. Be Allahın salağı, senin döktüğün buz kovasıyla o hastalığın iyileşmesinin ne alakası var? Bi de kakara kikiri gülüp eğlence haline getiriyorsun, hastalarla dalga geçiyorsun resmen. Allah insanı yozlaştırmaktan korusun, Allah insanı şaşırtmasın.

Bi de şimdi Alzheimer, Ebola ve prostat kanserine dikkat çekmek için (çok afedersiniz) iç çamaşırlarını kafalarına geçirip üstsüz fotoğraf çekme modası başladı. Böyle mi kurtaracaksınız insanları hastalıktan? Veya amacınız hastalığa tepki değilse neden insanların acılarını kendi dalga konusu haline getiriyorsunuz? Aynı hastalık sizin başınıza da gelebilir. O zaman da hoşunuza gider mi hastalığınız hakkında böylesi saçmalıkların olması ve trend (!) haline gelmesi?

Tüm bu saçmalıkları kimler yayıyor kimler finanse ediyor orasını Allah bilir, ben bilemem ama şundan eminim ki; toplum gerçekten üzerinde durması gereken problemlerden uzaklaştırılıyor ve hiç alakası olmayan işlerle bilinçli şekilde meşgul ediliyor. Medya, eğitim, tanıdık çevresi, internet ortamı, vb. yollarla insanlar yozlaştırılıyor. Düşünemeyen bireyler haline getirilmek isteniyoruz. Etrafta sürekli birbirinin dedikodusunu yapan insanlar var, neden azıcık olsun kendinizde kusur bulmuyorsunuz? Bu toplum bu hale geldiyse ben, sen, hepimiz suçluyuz. Egonu tatmin etmek için suçu siyasilere atmak hiçbir işe yaramıyor hiçbir sorunu çözmüyor görmüyor musun?

Bugün dünyanın daha iyi bir yer haline gelmesi için ne yaptınız mesela?

Evet gücümüz yetmez belki ama hiçbirşey yapamıyorsan bile en azından şunları yapmakla işe başlayabilirsin:

- Hayvanları sev, özellikle sokak hayvanlarını besle her fırsatta.
- Medyadan soyutla kendini. Boş işler boş muhabbetlerden soyutla.
- Senin bilincini artıracak şeylerle ilgilen ki bilincin körelmesin. Mesela buna yönelik kitaplar oku.
- Allah rızası için iyilik yap, sadece Allah rızası için.
- İnsanlara tebessüm et, halini hatrını sor.
- Seni mutsuz eden insanlardan, yozlaşmaya doğru sürükleyen art niyetlilerden uzak dur. Ki pisliği sana da bulaşmasın.

Bu ve benzeri daha nice şeyler.. Fakat burada dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta var, iyilik yaparken yaptığınız iyiliğin yozlaşmaya başlaması. Bunun örneğini en iyi Gülen cemaatinde gördük. Allah rızası deyip yola çıkan insanlar şimdi gazete dergi abonesi kazandırma peşine düşmüş, sırf maddi çıkarları için mücadele vermiş, soru soramayan dar kapasiteli beyinler haline gelmişlerdir. Bundan ibret almamız gerekir kardeşler. Bunu dedikodu olsun diye anlatmıyorum, görelim de aynı duruma biz de düşmeyelim diye söylüyorum.

Allah hepimizi hayırlı insanlardan eylesin. Amin.



11 Ocak 2014 Cumartesi

BÜTÜN SORULARIN CEVABI

Bütün soruların ve neden-sonuç zincirlerinin varış noktası ölüm..

Değiştiremeyeceğimiz tek şey ölüm..

Sonsuza kadar benim olsa isteğinize balta saplayan tek var oluş ölüm.. Ölüm akla geldiğinde her canlı susuyor sanki herşey boş geliyor birden..

Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun bu kadar basit. Üzerine tonlarca laf söylemek anlamsız, zaten gelip geçicisin, o kadarsın işte. Bir nefeslik.. Bir göz açıp kapamalık..




2 Mart 2013 Cumartesi

GERÇEK SORUN ANADİL Mİ?

Selamınaleyküm sayın okurlar, çok kısa birkaç şey söyleyip çıkcam.

Hani diyorlar ya, kürtçe meselesi diyorlar anadil meselesi diyorlar. Terör olayları sorunu bir kürt sorunu değildir, Suriyeli mülteciler de dahil olmak üzere, ortada dönen çok başka hesaplar vardır. Siyonist manyaklar tahrif edilmiş kitaplarındaki yazanları bir bir uygulamaya geçiriyorlar ve bunu yaparken de onlar yerinden kıpırdamasın, biz kendi kendimizi yiyip bitirelim istiyorlar. Şu kaynaktan aldığım bilgiye göre, Türkiye'de konuşulan dil sayısı 34. Rusya'da 100, Çin'de 292, Amerika Birleşik Devletleri'nde ise 188. Şimdi bi kıyaslama yapın bakalım. Bu kadar çok dil çeşitliliği olan ülkede anadil meselesi gündeme bile gelmiyor da bizim doğuda neler oluyor söyler misiniz? Vakt-i zamanında bu insanlara neden bu kadar baskı yapıldı kürtçe konuşmasınlar da türkçe konuşsunlar diye? Bugünlere zemin hazırlamak içindi işte. Yoksa ortada dil meselesi falan yok, bırak herkes istediğini konuşsun, elin Amerika'sı Çin'i Rusya'sı bilmem kaç yüz tane dil konuştu da ekonomileri mi bozuldu? Geçin siz bunları milleti oyalamayın artık. Hoş, gerçi millet kendini oyalayanlara pek prim veriyor o da ayrı mesele ya neyse.

Sorun sadece doğudaki sorun değil sayın okurlarım. Türkiye'nin başka hangi meselesi olursa olsun, kendi problemlerini kendisi çözen bi ülke olmak isteyen, bi kere dışa bağımlı olmaz. Bu iş en evvel gerçek ekonomik özgürlüğü kazanmakla oluyor. Bunun bilincine varabilmek için de insanın gönlünde samimi bir iman olması gerekiyor, öyle gideyim beş vakit namaza camiye, ramazanda da orucumu tutayım tamam çok iyi müslümanım, hee çok iyi müslüman değilsin işte. Bana dokunmayan yılan bin yaşasın zihniyeti hakim insanlarda, bu gerçek müslümanlık değildir, olsa olsa münafıklıktır, kendini kandırmacadır. Elin şerefsiz siyonistinin gölgesinde yaşayacağına, bırak isyan et, savaş açsalar bile, ölsen bile, en azından şerefinle ölürsün, belki şehadet makamına eresin. Ama böyle şerefini kaybetmiş bi şekilde yaşayıp geceleri yastığa başını rahatça koyabiliyorsan, zaten sana diyecek hiçbirşeyim yok.

Allah'a emanet olun.

26 Şubat 2013 Salı

HAKKINI ARAYACAĞIN YER

Haksızlığı hak iddia edenlere karşı hak dava etmek ve onlara müracaat etmek; bir haksızlıktır, hakka karşı bir hürmetsizliktir..Bediüzzaman Said Nursi (r.a)

24 Ocak 2013 Perşembe

YOZLAŞTIRMA REHBERİ-1: GİRİŞ

Selamınaleyküm sayın okurlarım,

Nasılsınız ne var ne yok? Daha önceki yazımda da belirttiğim üzere konum yozlaştırma olacak. Bu yazı dizisinde bir milleti nasıl yozlaştırıldığını gözler önüne sereceğiz. İsterseniz şu yozlaşma meselesi nedir ne değildir kısa bi giriş yapalım, ne dersiniz?

Bir kavramın gerçek değerinden uzaklaştırılması, amacından saptırılmasıdır yozlaşma. Normal şeyleri anormal görmeye başladıysanız veya tam tersi anormallikler artık normal geliyorsa, siz de bu lanet olası yozlaşmış kültürün bir parçası olmuşsunuzdur demektir. Peki yozlaşmaya neden karşı çıkmalıyız? Dengesiz doğrultuda ilerleyen değişimlere neden ayak diretmeliyiz önce bunun bi bilincinde olmak gerek. Öyle ya, attığımız her adımın sebebini bilerek atmalıyız, eğer öyle değilse bu da bi nevi yozlaşmadır.

Yozlaşmaya karşı çıkmamız şu yüzden gerekir: İnsan olarak bi fıtratımız var, malumunuz. Bir de duygularımız var. Yaşadığımız olaylar çerçevesinde ruhumuzun derinliklerinde birtakım duygularımız, hislerimiz oluşur ve bu oluşumun dengeli bi biçimde olması gereklidir. Aksi takdirde ruh bütünlüğü bozulacak, dengemiz sarsılacak ve bunun daha da ilerisi olarak psikolojik rahatsızlıklarla başa çıkmak zorunda kalacağız. Ve sonuç olarak hayattan hiçbir zevk almayan, yaşayan bi ölü olan, robot gibi davranan bireyler olacağız.

Aşağıda sormuş olduğum sorulara verdiğiniz yanıtlara göre yozlaşmış kültürden ne denli nasibinizi aldığınızı az çok ölçebilirsiniz:

1) Bir patronun altında çalışan işçisini gerekli gereksiz yere azarlaması, küçümsemesi size göre normal mi?
2) Televizyonda kamera karşısında klip çekerken, program sunarken vs. yüzleri yapay bi biçimde gülen insanların gerçek hayatta çok mutsuz olmaları, hatta alkolik, uyuşturucu bağımlılığı vs. de kendilerini aramaları sizce normal mi?
3) Normalde alması gerekenden çok daha düşük maaşlarla geçimini sağlarken, markalı kıyafetler giyip insanlara gösteriş yapmak, zenginmiş gibi görünmeye çalışmak, sanki öyle görünürse çok daha mutlu olurmuş havası vermek normal mi?
4) İnsanların haklarında konuşulmasından hoşlanmayacakları şeyleri konuşmak, hatta konuştuklarının üzerine biraz da iftira ve su-i zan katmak normal mi? Peki bunu televizyonda magazin programı diye çıkarmaları ve bu işten para kazanmaları normal mi?
5) Başkalarının doğal başarılarını çekememezlik normal mi?
6) Beyaz yalanlar diye anlamına masumiyet katılmaya çabalanan, yalanın her türlüsünü söylemek size normal mi?
7) Kişinin kazandığı paranın tümünü kendisine harcaması ve yoksulları gözetmemesi normal mi?
8) Sokakta "evli olmadığından emin olduğunuz" kimselerin uygunsuz hallerde olması sizce normal mi?
9) Televizyonda "dans" adı altında abuk subuk hareketler yapmaları, seyircilerin bunu çok büyük bişeymiş gibi alkışlaması, hatta "cezbelenip" çığlık atması normal mi?

Diye uzaaar gider bu sorular... Anahtar iki kelimemiz: normallik ve anormallik. Sizin bu iki kelimeye kattığınız anlamlar ne ölçüdeyse, yukarıda sorulan sorulara vereceğiniz cevaplar da o yönde değişecek. Tabi bu kişinin yaşam tarzıyla alakalı birşeydir. Benim sözlerim müslüman olduğunu söyleyenleredir. Müslümanlıktan gayrı bir inanca sahip olanlara karışamam, nitekim Bakara suresi 256. ayette şöyle buyuruluyor:

"Dinde zorlama yoktur. Artık doğrulukla eğrilik birbirinden ayrılmıştır. O halde kim tağutu reddedip Allah'a inanırsa, kopmayan sağlam kulpa yapışmıştır. Allah işitir ve bilir."

Fakat sayın okurlar, müslüman olanlar için şöyle bir hadis-i şerif mevcut:

"Bir kötülük gördüğünüzde onu elinizle düzeltin; eğer buna gücünüz yetmezse dilinizle düzeltin; eğer buna da gücünüz yetmezse kalbinizden buğzedin; buğzetmek imanın en zayıf fiilidir."

Şimdi şöyle bir şey de var sayın okurum, ben şahsen dinimi ne kadar düzgün yaşıyorum o tartışılır. Ama şu tarafından bak olaya: bu zamanda kaç kişi sence yüzde yüz islami yaşıyor? Kimse yüzde yüzde yüz yaşamıyor, tamam o zaman uyarıcı da olmasın, öyle mi? Lafı söyleyene bakarsan, o zaman herkesi susturman gerekir. Hakkı söyleyeni susturursan da meydan Hak'tan gayrıyı söyleyene kalır, sonra da aha da böle yozlaşırsın. O yüzden müslüman kardeşlerim, lütfen birbirinizin yüzüne karşı ayıplarını vurup da onu Hakkı söylemekten uzaklaştırmayın, lütfen. Çok rica ediyorum. Bırakın konuşsun, siz ondan alacağınızı alın, nasıl olsa öteki tarafta herkes kendi yaptıklarının karşılığını görmeyecek mi? Sebep olma durumları hariç kimse kimsenin ne günahını yüklenecek, ne de sevabını kazanacak. O yüzden kardeşlerim, bakın lütfen diyorum, susturmayın. Belki o konuştukça siz birşeyler kapıp hayatınızda uygulayacaksınız, ahiretinizi kurtaracaksınız. Belki de karşınızda konuşan kişi sırf konuşup sebep olduklarından ötürü ahireti kurtulacak. Bi de bu yönüyle baksanız olaya, mantıksız mı konuşuyorum. Söyleyin yani, mantıksızsam mantıksızsın de bana, hadi söyle.

Lütfen kardeşlerim, lütfen...

23 Ocak 2013 Çarşamba

SAYFA ZİYARETÇİLERİNE BİRKAÇ SÖZÜM VAR

Öncelikle selamınaleyküm,

Belirtmek istediğim şu ki; eğer bu blogta reklam yayınlarsam, yani bunu kendi inisiyatifimle yaparsam okumayın beni. Sayfanın tıklanma sayısını lütfen artırmayın. Çünkü yazdıklarımdan para kazanırsam, yaptığım işi para için yapmış olurum. Üç beş kuruş her neyse olsa da, eğer olur da günün birinde yazdıklarımdan para kazanmaya başlarsam beni okumayın, gidin sayfadan. Eğer yazacaksam içimden geldiği için, yazılması gerektiği için veya Allah rızası için konuşmalıyım. Etrafta yeterince yozlaşmış insan mevcut zaten. İnşallah olmam öyle ama, insanoğlu bu, malum, inişli çıkışlıyız, bakarsın ben de o yozlaşmış kültürün bir parçası olmuşum.Bu bir.

İkincisi ise, İnsanlar güvenilenler ve güvenilmeyenler diye ikiye ayrılır. Tabi teoride bu böyle. Pratiğe baktığında tek güvenilecek Allah'tır, çünkü o tek kusursuz varlıktır, o yüzden ondan hata bekleme şansımız yüzde sıfırdır. Peki, paragrafın başında neden güvenilecekler arasına insanları kattım madem? Şundan dolayı: Güvenilecek olanlar Allah'tan korkanlardır. Bi insan Allah'tan korkmuyorsa başka hiçbirşeyden korkmaz. Kanun var cart var curt var, bırak şimdi sen geç onları. Kanunun yaptırım gücü ne kadar olabilir ki olsa olsa... Kanun çıkartmak bi nevi kendini kandırmaktan başka bişe değil. Kanun çıkarttık bak adaleti sağladık adil sistem getirdik zannederler, var sen de biraz oyalan... İçinde Allah korkusu olmayandan her türlü haltı bekle. Şu da var: Allah korkusu olan da tabi hata yapabilir, nitekim şeytan en çok imanlı olanlarla uğraşır. Ama imanından dolayı o kişinin niyeti iyidir, dolayısıyla hata yapsa bile bilmeden yapmıştır ve bilmeden yapılan hatalar affedilebilir. Ama özellikle yapıyorsa, alışkanlık haline getirmişse, hee o zaman farklı.

Son olarak üçüncüsü; yozlaşma üzerine kafamda yazı taslağı var sayın okuyucular. İnşallah onu hayata geçireceğim. Allah karşınıza Allah korkusu olan insanlar çıkarsın.