Selam aleyküm okurlar,
İçimde biriken düşünceler var ve bunları yazıya dökmem gerek acilen :) Yazdığımda çok rahatlıyorum, benim için bir nevi terapi gibi. İçimden ne geçerse yazıyorum o an. Geriye dönüp düzeltme yaptığım çok nadir oluyor. O an ne yazdıysam aynı o haliyle bırakmaya çalışıyorum. Bazen kafamda şunu şunu yazayım diye kurgu kuruyorum ve ona uymadığımı fark ediyorum, sonra bir bakmışım yazmayı planladığım şeyi hiç yazmamışım :) Nasibiniz buymuş demek :)
Bugün yazacağım konu geçmişimiz, şimdimiz ve geleceğimiz hakkında olacak.
Benim bir problemim var ve yıllardır devam ediyordu, cidden rahatsızlık duyuyordum bir zamanlar. Gerçi artık alışkanlık geldi üzerime, pek rahatsızlık da vermiyor artık. Problemim sürekli geçmişi özlemekle ilgili. Çocukluğumda tırmandığım kiraz ağacı, uyku saati gelip ışıklar kapandığında sobanın son kalan közlerinin odayı hafifçe aydınlatması, yine sobanın arkasına geçip sıcaktan mayışarak çizdiğim resimler, yaptığım el işleri, bisikletle gezerken ayçiçek tarlalarının ardından izlediğim günbatımı, ve dahası.. Çok özlüyordum bu günleri. Sadece çocukluk da değil, mesela en erken 1-2 sene öncesine kadar özlüyordum. Şuanı da belki 1-2 sene sonra özlemeye başlayacağım.
Neden böyle diye hep düşündüm. Çünkü bu tür özlem duygusu o kadar rahatsızlık verici ki, anın tadını çıkaramıyorsunuz. Hep geçmişe takılıp kalmak hoş birşey değil, anı ıskalıyorsunuz.
Sonradan fark ettim ki, ölümsüzlüğe aşırı hayranlığım varmış. Yani eğer birşeyi sevmişsem, ona aşırı bağlanmışsam, asla kaybolmasını, bozulmasını istemiyordum. Aynen olduğu gibi mutlak şekilde kalmasını diliyordum. Ama sonra ne kadar hatalı bir düşünce olduğunu fark ettim bunun. Yalnızca Allah değil midir ölümsüz olan? Elbette O'dur. Ee? Ben niye gidip fani olan şeylerden ölümsüzlük bekliyordum ki? Allahtan gayrı hiçbirşeyde böyle bir özellik yok. Ama gidip de Allahtan gayrı şeylerde bunu aramışım. Allah affetsin ve bu kusurumu fark etmeme sebep olan Allah'a hamd olsun ayrıca. Ama cidden önemli bir sorun.
Şimdi nasıl düşündüğüme gelirsek, şimdilerde umursamaz bir insan haline geldim. Ne zaman birşeyi sevsem veya bağlanacak gibi olsam, nasıl olsa bir gün benden kopacak diye hemen aklıma geliyor. Alarm butonu gibi beni uyarıyor bu düşünce. Öyle kendini hemen kaptırma diyor, ayrılıklara hazırlıklı ol fazla alışma diyor. O yüzden artık pek ciddiye alamaz hale geldim. Belki bu tür düşünce tarzı da hatalıdır, bilemem. Belki aşırıya kaçıyorumdur. Zamanla göreceğiz. Birçok insan şikayet ediyor bu özelliğimden ama içimden böyle davranmak geliyor ve yapmacık da olamam ki.. :)
Buraya kadar yazdığım konular aslına bakarsanız yaklaşık 3-5 öncesine kadar kafamda dönüp dolaşan düşüncelerdi. Geçenlerde izlediğim bir belgesel konuyu kafamda tekrar gündeme getirmeme vesile oldu. Belgeselin ismi "Solucan Deliğinden" ve metafizik konuları bilimsel olarak açıklamaya çalışıyor. Söz konusu belgesel hakkında yorumlarımı yazacağım ama önce şu konuyu bitireyim. Yanlış hatırlamıyorsam 2. sezon olması lazım, kaçıncı bölüm olduğunu tam hatırlamıyorum. Neyse işte, zaman kavramından bahsediliyordu o bölümde. Entropi konusuna da değinildi. Sonradan kafama dank etti, herşeyin bozulması çürümesi konusu entropi ile açıklanabilirdi. Demek ki geçmişte daha az bozulmuş olan tecrübelerim bugün yaşadığım daha çok bozulmuş tecrübelerime nispeten daha kıymetli hale geliyor.
Bilimselliğe aşırı derecede düşkün bir insan değilim. Çünkü her bilimsel bulgu bizi kesin gerçeğe götürmüyor. Ama yine de bilimle ilgilenmekten de geri durmamaya çalışırım çünkü bir olgunun açıklamasını yaparken mantıksal verilere dayandırmak hoşuma gidiyor. Öyle daha inandırıcı ve tatmin edici oluyor.
Entropi denen konu termodinamikte geçiyor. İlköğretim okurken bize hep Girdi = Çıktı şeklinde öğretildi. Gerek fizik dersi gerek kimya dersi olsun hep bu dayanağa göre problemleri çözerdik. Ama öyle değilmiş işte. Girdi = Çıktı + Bozunan enerji halini alıyormuş meğer. Gözümüzle gördüğümüz herşeyin kaderinde var bu. Kaosa doğru sürükleniyoruz. Hep kayıptayız. İşe yarar enerjiler tükeniyor, tüm insanlar birer vampir gibi. Hep almak almak almak, vermeye gelince cimri olunuyor.
Entropi matematik kurallarını da yıkıyor demek. 3+2=5 diyemeyeceğiz yani, 3+2 ≤ 5 olacak anlamına geliyor bu.
Bir kötü haber daha, bozunma olayı zaman geçtikçe daha hızlı daha fazla hale geliyor. Tıpkı yüksekten bırakılan bir cismin yere düşerken hızlanarak ilerlemeye devam ettiği gibi. Cismin yere çarpması ise kıyametin kopması anlamına geliyor.
Şu entropi denen olay etrafımdaki herşeyi anlamsız boş hale getiriyor. Diyorum ki, nasıl olsa kopacak bir gün benden. Nasıl olsa sonucu belli. Birşeyin nasıl başladığı, nasıl devam ettiğinden ziyade nasıl bittiği önemli. Tabi bu benim şahsi fikrim. Kimisi var, olsun diyor, bile bile lades yapıyorlar, sonucunda çekeceği zararı göre göre o işe girişiyorlar. O, onların problemi. Zarara razı olana merhamet edilmez.
Tabi buraya kadar anlattıklarım sizi ümitsizliğe düşürmesin. Herşey zıddıyla kaim, entropinin de zıddı var. Entropinin zıddı hakkında bilimsel olarak hiçbir bilgim bulunmamakla beraber, imanımızı güçlü tuttuğumuz sürece entropinin etkilerinden minium derecede etkileniriz diye düşünüyorum. Bu da amelde samimiyet ile ve yüksek takva derecesi ile mümkün. Zaten kıaymetin sadece kafirler üzerine kopması üzerinde çok düşünülecek birşey. Demek ki bir müslüman her ibadet edişinde, kainatın dengesine ve güzelliklerinin devam etmesine katkı sağlamış oluyor. Ve her samimi müslümanın vefatıyla kainat ağlıyor. Çok ilginç bir konu bu. Düşünsenize, müslüman kardeşinize sırf Allah için bir tebessüm etmiş olsanız bile bir sünneti yerine getirmiş oluyorsunuz ve kainatın harika dengesi ve uyumuna katkı sağlamış oluyorsunuz. Fakat ne zaman ki Allah rızası haricinde bir amaçla bir amel edin, işte o zaman entropiyi hızlandırmış oluyorsunuz. Boş işler de buna dahil.
Entropinin negatif enerjisinden tamamen kurtulmak mümkün gibi görünmese de büyük ölçüde azaltmak mümkün. Yapılması gerekenler özetle şu şekilde olmalı:
- Kuranı ve sünneti iyice anlamaya çalışmak ve hayatımızda uygulamaya çalışmak.
- Kuran ve sünneti hayatımızda uygulamaya çalışırken azimli olmaya çalışmak, amelde devamlılığı sağlamak.
- Sevap getirmeyen boş işlerden uzak durmaya çalışmak (televizyon izlemek, sosyal medyada vakit geçirmek, vb.). Çünkü boş işler de sürekli tekrarlandığında imanı zayıflatabiliyor.
- Endüstriyel ve işlenmiş gıdalardan uzak durmak.
- Mümkün mertebe az satın almak.
- Sadaka vermek.
- Manyetik alanlardan ve radyasyondan uzak durmak.
- İnsan eli değen yapay şeylerden uzak kalmaya çalışmak ve doğal olanı tercih etmek.
- Tabiatla iç içe olmak.
İnsan eli değen hemen herşeyde bozulmuş entropi daha fazladır. Dolayısıyla insan eli değen şeylerle ne kadar haşır neşir olursanız o yozlaşırsınız, o kadar hakikatlerden uzaklaşırsınız, o kadar normalleriniz anormal, anormalleriniz normal olur.
Yediğimiz içtiğimize çok dikkat etmek lazım. Çünkü vücudunuza haram lokma giriyorsa dualarınızın kabul olma olasılığı düşer. Hatta içinizden dua etme isteği bile gelmez belki. Duamız olmasa ne ehemmiyetimiz var? Dualarımıza zarar gelmemesi için özellikle yediğimiz içtiğimize dikkat etmemiz lazım. Mesela endüstriyel ürünlerden mümkün mertebe uzak durmak lazım. Hemen hemen tüm işlenmiş gıdada lezzet artırmak, kıvam vermek, uzun süre dayanıklılık sağlamak, vb. amaçlarla kimisi zararlı kimyasal kimisi hayvanların yenilmeyen kısımlarından oluşan katkı maddeleri bulunmaktadır. Az da olsa birşey olmaz dememek lazım, çünkü taviz tavizi doğurur. Bu tür katkı maddeleri hem duanıza zarar getirip maneviyatınızı sarsar, hem de vücutta toksin birikimine sebep olup sağlık problemleri meydana getirir. Sonra doktora gidip ilaç aldığınızda aldığınız ilaçlarla birlikte daha fazla toksin almış olursunuz. Zarar üstüne zarar. Ayrıca haram bulaşmış lokmaları yedikçe doğru ve yanlışı birbirinden ayırt edemeyecek hale gelirsiniz, sizi düşünce yapınıza kadar mahveder.
Bir de az satın almak gerekiyor, elimizdekilerle yetinmeyi bilmek gerekiyor. İş hayatında olanlar bunu iyi bilir, ticarete çok fazla haram bulaştırıyorlar. Sattıkları üründe olmayan özellikleri varmış gibi gösteriyorlar. İşletmenin devamını sağlamak için birçok çalışanın hakkı yenilebiliyor. Onların kul hakları var satın aldığınız mallarda. Siz satın alırken para karşılığını vermiş olabilirsiniz belki ama verdiğiniz para tam karşılığı olmayabilir. İçerisine birçok haram karışmış olabilir. İşte bu yüzden olabildiğince satın almamak lazım. Hele ki sırf ucuzluk var diye, sırf beğendik diye hiç ihtiyacımız yokken satın almayı şahsen doğru bulmuyorum. Peki bu saate kadar satın aldıklarımızı nasıl temize çıkarabiliriz? İşte bunun en güzel yollarından biri sadaka vermek. Nasıl ki vücut temizliği için banyo yapıyoruz, sadaka da aynen öyle sahip olduğumuz mallardaki haram pislikleri temizlemeye vesile olur.
Tabiatla iç içe olmak lazım, çünkü doğaya çıktığınızda göreceğiniz orman, ırmak, dağ, temiz hava, hayvanlar, bitkiler, vs. herşey Allahı zikir halindedir. Ve biz insanlar fıtrat olarak ibadete muhtaç yaratıldığımız için tabiat bize huzur verir. Gerek canlıların zikri olsun, gerekse tabiata işlenmiş olan Allahın sıfatları olsun, tabiat manzaralarına baktıkça bakasımız gelir, içimiz açılır. Şehir trafiği ve gürültüsü tam tersi etki yapar. Stres, huzursuzluk, yorgunluk verir.
Son olarak manyetik alanlar ve radyasyon dedik, bu da alzheimer ve kanser riskini artırdığı için yine uzak durmak lazım. Mesela en basitinden cep telefonu ve interneti hayatımızda kısıtlamak lazım.
Aslında yukarıda yazdığım maddelerin hepsine tek tek kendi başına bir yazı bile yazabilirdim, çünkü cidden önemli konular. Bu maddeleri yerine getirmediğiniz takdirde benliğinizi yitirme, ne yaptığını ve kim olduğunu anlayamayacak kadar zavallı hale gelme söz konusu.
Allah sizi yozlaşma belasından korusun.
Belgeselden de bahsedip yazımı bitireyim. Solucan Deliği belgeseli bilimin henüz kanıtlayamadığı metafizik ve dini konulara değiniyor. Açıkçası bu belgeseli izlemek imanımı artırdı :D Belki de iman sahibi olanların imanlarını sorgulaması için yapılmış bir yapımdı ama öyleyse bende ters tepti yani bunu rahatlıkla söyleyebilirim. Belgeselde yer alan bilimadamları dünyanın en saygın üniversitelerinin en ileri dereceli kişilerinden oluşuyor. Çok garip; 14 yüzyıl önce Kuran ve sünnetlerle öğrendiğimiz bilgileri bugün bu insanlar bilimsel temellere dayandırmak için milyarlarca dolarlar harcayıp deneyler ve simülasyonlar yapıyorlar. Sadece tek bir sorunun cevabını bulmak için 15-20 yıl aynı konu üzerinde araştırma yapıyorlar. Demek insan Allah'a teslim olmadığında ne kadar aciz hale geliyor. İslamı bizlere nasip eden Allah'a ne kadar şükretsek az. Düşünün bi de, dünyanın her tarafından öğrenciler, bu bilimadamlarının okudukları üniversiteye girebilmek için bir sürü zorlu sınavdan geçmek ve yılda 50-60 bin dolar eğitim masrafı ödemek zorunda. İnsanların bu haline güler misiniz ağlar mısınız? :)
Görüşürüz inşallah. Allah 'a emanet olun.
Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı
diğer yazıları da okumak ister misin?
bediüzzaman etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bediüzzaman etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
7 Aralık 2014 Pazar
FANİ OLAN HERŞEYİN BOZULUP GİTMESİ
26 Şubat 2013 Salı
HAKKINI ARAYACAĞIN YER
Haksızlığı hak iddia edenlere karşı hak dava etmek ve onlara müracaat etmek; bir haksızlıktır, hakka karşı bir hürmetsizliktir..Bediüzzaman Said Nursi (r.a)
22 Şubat 2013 Cuma
FITRAT MESELESİ
Selamınaleyküm, nasılsınız bakiyim? Hemen kısa birkaç şey söyleyip çıkcam, bazen yazasım geliyor böyle, pat diye açıyorum bloğu birkaç şey karalayıp çıkıyorum. Paylaşmak istediğim konu fıtratımız, yani yaratılışımız hakkında.
Sevgili okurlarım, Allah bizi belli özellikler vererek yarattı. Mesela bunlardan en çok yaşanılanı karşılık beklemek. Günümüzde çok diyorlar mesela, karşılıksız sevmek, karşılıksız iyilik vs. Bunlar palavra kardeşim sen geç bunları. Fıtratına karşı koyma. Bırak, akışına bırak. Bırak içinden geldiği gibi davran ayıp değil bu. Sen bu versiyondasın, bu formattasın bırak değiştirmeye çalışma kendini. İlle de değiştireceksen, bu özelliğini iyi yöne kullanabilirsin. Mesela, karşılık bekleme duygun çok baskınsa, bu karşılık beklemeyi, yaptığını Allah rızası için yapma konumuna getirebilirsin. Allah rızası için yapmak da karşılık beklemektir bi nevi, ve beklenen karşılıkların en güzelidir, dinimizce. Bi iyilik mi yaptın, Allah rızasına yap. Birini mi sevdin Allah rızası için sev. Birine düşmanlık mı ediyorsun Allah rızası için yani aklına ne gelirse Allah rızası olsun beklediğin şey. Böylece hem Allah'ın rızasını kazanabilirsin, hem fıtratına ters gitmeyerek iç huzuru yakalamış olursun, hem de eğer ihlaslı yapmışsan, yani yaptığın davranış içinde hiç gösteriş barındırmıyorsa, bunu sadece Allah ve sen biliyorsan, on numara amel işlemişsin demektir, yaşa sen :)
Karşılık olayı örneklerden bi tanesiydi sadece. Onun dışında aklıma gelen, kibir var mesela. Kibrini yenememiş olabilirsin, eyvallah. O kibir duygunu senin gibi müslüman olmayan gayrimüslimlere karşı kullanabilirsin. Eğer müslümansan her zaman onlardan üstünsün demektir, bunu Rabbimiz de ayette buyurmuştur:
"Gevşemeyin, üzülmeyin, eğer hakikaten inanıyorsanız, muhakkak üstün olan sizsinizdir."-Ali İmran,139. ayet-
Bundan başka inat duygusu da var. Kimisi var çok inatçıdır, insanlar yaka silkerler artık o biçim. Ama sen bu huyunu tamamen ortadan kaldırmaya çalışmak yerine iyi yöne kullanabilirsin. İbadette sebat konusunda mesela. İnat etmesen, nefsi kırmasan, her gün aynı ibadeti aynı vakitlerde, aynı şekliyle nasıl yapardık? Bakın işte burada inat huyu vesile olabiliyor çok rahat. Öteki türlü insanın kendi karakterinden bir huy çıkartması harbiden çok zor, öyle böyle değil yani. Ona sarfettiğin eforu daha faydalı şeylere harca daha iyi yani. Tabi ben karakterinden "kötü" olarak adlandırdığı bi huy çıkarmaya çabalayanları olumsuz yönde eleştiremem, çünkü ameller niyetlere göre. Sonuçta onun yaptığı da iyi niyet, benim burda dediğim de iyi niyet, aradaki fark, ben sol kulağımı sol elimle tutarım, o sağ eliyle tutar, belki tutar da yetişemez yani siz anladınız :)
Hadi kalın sağlıcakla, Allah'a emanet olun :)
Sevgili okurlarım, Allah bizi belli özellikler vererek yarattı. Mesela bunlardan en çok yaşanılanı karşılık beklemek. Günümüzde çok diyorlar mesela, karşılıksız sevmek, karşılıksız iyilik vs. Bunlar palavra kardeşim sen geç bunları. Fıtratına karşı koyma. Bırak, akışına bırak. Bırak içinden geldiği gibi davran ayıp değil bu. Sen bu versiyondasın, bu formattasın bırak değiştirmeye çalışma kendini. İlle de değiştireceksen, bu özelliğini iyi yöne kullanabilirsin. Mesela, karşılık bekleme duygun çok baskınsa, bu karşılık beklemeyi, yaptığını Allah rızası için yapma konumuna getirebilirsin. Allah rızası için yapmak da karşılık beklemektir bi nevi, ve beklenen karşılıkların en güzelidir, dinimizce. Bi iyilik mi yaptın, Allah rızasına yap. Birini mi sevdin Allah rızası için sev. Birine düşmanlık mı ediyorsun Allah rızası için yani aklına ne gelirse Allah rızası olsun beklediğin şey. Böylece hem Allah'ın rızasını kazanabilirsin, hem fıtratına ters gitmeyerek iç huzuru yakalamış olursun, hem de eğer ihlaslı yapmışsan, yani yaptığın davranış içinde hiç gösteriş barındırmıyorsa, bunu sadece Allah ve sen biliyorsan, on numara amel işlemişsin demektir, yaşa sen :)
Karşılık olayı örneklerden bi tanesiydi sadece. Onun dışında aklıma gelen, kibir var mesela. Kibrini yenememiş olabilirsin, eyvallah. O kibir duygunu senin gibi müslüman olmayan gayrimüslimlere karşı kullanabilirsin. Eğer müslümansan her zaman onlardan üstünsün demektir, bunu Rabbimiz de ayette buyurmuştur:
"Gevşemeyin, üzülmeyin, eğer hakikaten inanıyorsanız, muhakkak üstün olan sizsinizdir."-Ali İmran,139. ayet-
Bundan başka inat duygusu da var. Kimisi var çok inatçıdır, insanlar yaka silkerler artık o biçim. Ama sen bu huyunu tamamen ortadan kaldırmaya çalışmak yerine iyi yöne kullanabilirsin. İbadette sebat konusunda mesela. İnat etmesen, nefsi kırmasan, her gün aynı ibadeti aynı vakitlerde, aynı şekliyle nasıl yapardık? Bakın işte burada inat huyu vesile olabiliyor çok rahat. Öteki türlü insanın kendi karakterinden bir huy çıkartması harbiden çok zor, öyle böyle değil yani. Ona sarfettiğin eforu daha faydalı şeylere harca daha iyi yani. Tabi ben karakterinden "kötü" olarak adlandırdığı bi huy çıkarmaya çabalayanları olumsuz yönde eleştiremem, çünkü ameller niyetlere göre. Sonuçta onun yaptığı da iyi niyet, benim burda dediğim de iyi niyet, aradaki fark, ben sol kulağımı sol elimle tutarım, o sağ eliyle tutar, belki tutar da yetişemez yani siz anladınız :)
Hadi kalın sağlıcakla, Allah'a emanet olun :)
21 Şubat 2013 Perşembe
YOZLAŞTIRMA REHBERİ-6: DİNİN SÖMÜRÜLMESİ
Selamınaleyküm okurlar, naber? Bu yazıda dini nasıl kullandıklarını, bundan nasıl pay aldıklarını, dini nasıl yozlaştırdıklarını konuşacağız. Bu biraz hassas bi konu, o yüzden yanlışlarım olabilir. Eğer istemeyerek kırıcı birşey söylersem affola. Ama hakeden lafını yiyecektir, ben haketmeyenlere diyorum, yanlış anlaşılmasın. Hadi buyrun başlıyorum.
Aşağıda yer alan video Saba Tümer'in programından. Video konusu ise hocanın Saba Hanım'a kur yapması(!):
Aşağıda yer alan video Saba Tümer'in programından. Video konusu ise hocanın Saba Hanım'a kur yapması(!):
Aşağıdaki video ise Yaşar Nuri'nin, ShowTV'ye RTÜK tarafından 196 bin 207 lira ceza kesilmesine sebep olduğu konuşması:
Yine din dışı yorumlarından bir tanesi:
Sayın okurlarım, gerçi böyle şu hoca şunu dedi, bu bunu dedi diye söylemek de ne kadar gerekli bilmiyorum ama yine de farkındalık olması açısından söyleyeceğim. Fakat konunun asıl noktası nedir biliyor musunuz? Bir hocayı dinlerken, gerçekten güvenilir olup olmadığından emin olmak istiyorsanız, öncelikle hiç duyulmadık, hiç görülmedik şeyler mi söylüyor ona bakın. Bu reyting kaygısından başka birşey değildir. Maksat dikkat çekmektir. İnsanlar yeniye her zaman ilgi duyar, fakat gerçek iman sahipleri ve gerçek ilim sahipleri bunların Allah katında geçersiz olduğunu bilir. İslam, 14 yüzyıl önce ne ise, şimdi de odur. İnsanların nefisleri de 14 yüzyıl önce ne ise şimdi de odur, dolayısıyla Kuran, her çağa hitap eder, anlamasını bilene... Yoksa yeni duyulan ve görülen şeylerin çoğu bidattir. Çoğu diyorum, şu sebepten: bazı hocalar var unutulmuş hadisleri eski kitaplardan bulup bizlere aktarıyorlar, bu değildir benim anlatmaya çalıştığım. Bu olması gereken bi davranış. Benim söylemek istediğim, ne ayetlere uyan, ne sahih hadislere uyan birtakım fikirleri, farzmışçasına, hakikatmişçesine savunmaktır. İşte bunu yapan hocayı dinlemeyeceksin, onu yayınlayan kanala prim vermeyeceksin.
Değinmek istediğim ve Türk milletinin sıkça yaptığı bir konu var. Şöyle denir: Aa bak hoca güya, ama şu şu günahı yapıyor. Bakın, bi müslümanın itikatına bakılır. Amelleri kişiyi bağlar. Olabilir, onun da nefsi var, günaha girebilir. Sen onun günahını araştırıyorsun, kendin çok mu kusursuzsun, söylesene? Yatsı namazının abdestiyle sabahı mı kılıyon? Hergün hatim mi indiriyon? Kimsenin ameli kimseyi ilgilendirmez, hele ki hocaların veya din konusunda tavsiyeler verenlerin amellerini hiç araştırmayalım, çünkü bu sefer onları yanlışlarını söylemekten çekinmeye doğru itmiş oluruz. Bu sefer yanlışları ve doğruları anlatan kimse kalmaz. Lütfen bunu yapmayalım. Amel ile itikatın farkına gelince... İtikat, imanla ilgilidir, inançla ilgilidir. Mesela şunu dedin diyelim: namaz beş vakittir. Tamam eyvallah namaz beş vakit. Buraya kadar sorun yok. Bunu demek düzgün bi itikat. Amaaa... Diyelim ki sabah namazını kaçırdın. Ve herhangi bi sebeple(bu sebep çoğunlukla kendini temize çıkarmak olur) dedin ki, beş vakit değil canım aslında dört vakit. Falanca yerde okumuştum, evet dört vakit. İşte bunu dedin olmadı işte. Bu itikat bozukluğudur. Eğer beş vakit olduğunu savunup namazı kılmazsan, bu amel bozukluğudur. İşte ikisinin arasındaki fark bu. Şimdi ben size neden diyorum amele değil itikata bakın diye biliyor musunuz, çünkü itikat demek saç kökü gibidir. Saçı kessen de kök sende olduğu için çıkar yine. Ama kök gitti mi saç falan bekleme. Olay bu işte. Tabi ben şunu da iddia etmiyorum, bize itikat yeter, amel eksik olsa da olur. Tabiki bunu demiyorum, konu yanlış anlaşılmasın lütfen. Ayrıca şurası unutulmamalıdır ki, kişi başkasını eleştirirse, aynı günaha düşmeden can vermez. İnanmayan denesin görsün :)
Zekeriya Beyaz da Yaşar Nuri gibi zaten, ikisini yanyana koyun ve iki resim arasındaki 9 farkı bulun gibi birşey :) Ona değinmeyi düşünmüyorum, biraz Adnan Oktar'dan bahsetmek istiyorum. Bu Adnan Hoca'nın avukatları internette çok dolaşıyor gerçi ama biz hakikat neyse onu söyleriz. Gerçek olduğuna inandığım ne ise onu tıkır tıkır söyleyeceksin. Efendim, Youtube'da özellikle Adnan Hoca'yla dalga geçilen videolar silinmiştir, bu adam bu gücü nereden bulmaktadır? Koskoca Youtube'a nasıl söz geçiriliyor, orası ayrı meseledir. Her neyse, Allah'ın herşeyden üstündür diyelim, o öyle kalsın. Sayın okurlarım, Adnan Hoca ilk çıktığı zamanlarda benim de favorilerimden bir tanesiydi. Özellikle evrim teorisi hakkında arkadaşlarıma tartışma esnasında hep üstün gelirdim bu sayede. Fakat sonra ne olduysa, bu kişi kendini mesih ilan etti dolaylı yoldan, ve dayandırdığı kanıtlar da zayıftı. Aynı zamanda Atatürk'ün olumsuz yanlarından bahsetmemesi de hoşuma gitmedi. Arkadaşlar bi kere şu var, sen alemin karısını kızını öyle suratlarını 500 gram boyaya bulandırıp çıkaramazsın. Ha diyelim çıkardın, o zaman bunu İslami gibi gösteremezsin. Bakın, "inşallah" ve "maşallah" kelimeleri aslında ne kadar mübarek ne kadar anlamlı sözler. Fakat hocanın sayesinde birçok cahil tarafından alay konusu olmuştur, espri malzemesi olmuştur. Şimdi diyeceksiniz ki, cahil adam espri yapmaya niyeti varsa her halükarda malzeme buluyor zaten, öyle değil o iş kardeşim. Önemli olan sebep olmamak. Çünkü sebep olan yapan gibidir. Vebal altındadır. İslamiyet haşa kesinlikle dalga geçilecek bir din asla değildir, hiçbir zaman da olmayacaktır. Çünkü Rabbimizin sözü var, kutsal kitabımızı ahirete kadar koruyacağını beyan ediyor. Hangi kitap 14 asır aynen korunabilmiştir söyler misiniz? Aslında var ya sadece bu bile tek başına benim inanma sebebim olarak yetiyor da artıyor bile. Elhamdülillah. Adnan Hoca doğruları yanlışlarla birlikte insanlara sunan bir kişiliktir, dolayısıyla doğruları alıp, yanlışları görmezden gelmekte fayda var diye düşünüyorum. Bunu yanlış hatırlamıyorsam daha önceki yazılarımın birinde de söyledim, insanlar doğruların cazibesine kapılıp yanlışları da savunur hale geliyorlar diye. Uyanık olalım okurlarım.
Adnan Hoca meselesi böyleydi. Gelelim Gülen Cemaatine. Kısaca cemaat diycem, günlük hayatta öyle kullanırım. Yanlış anlaşılma olmasın. Okurlarım, benim cemaatte 7 senem geçti. Hayatımda tanıyabileceğim en iyi insanları da burada tanıdım, en şerefsizleri de. O yüzden asla cemaat kötüdür veya iyidir diye bi yargıda bulunamam, çünkü yinyang gibi iç içe geçmiş herşey artık. İyisi de var kötüsü de var. Neden ayrıldığıma gelince, artık şerri hayrını geçmişti diye karar verdim ve bu düşünceyle ayrıldım. Hiç pişman da değilim. Çünkü eski tadı yoktu artık. Günden güne de iyice tadını yitiriyor. Hocaefendinin dediği gibi hey gidi günler durumuna düşüyorlar. Her geçen gün bir önceki günü arar hale geliyorsunuz. Sırf Allah rızası için fedakarlık etmeyi ben bu cemaatte öğrendim. Aynı zamanda insanlara parası için değer verildiğini, cemaate sözle veya fiili destek olduğu için değer verildiğini de burda gördüm. İşte o yönden rahatsızdım. Bunların dinimizde yeri yoktu. Bi de durmadan hizmet hizmet demeleri iyice canımı sıkıyordu, tamam hizmet de, neye hizmet kime hizmet kardeşim? Aynı zamanda şu da var, ben Risale-i Nurları çok severim, Allah razı olsun sebep olan tüm abilerden ablalardan. Fakat cemaatte artık pek okunmuyordu, gerekçesiyse "anlaşılır" olmamasıydı. Valla işine gelen anlar. Siz değil misiniz üniversitede ne kazık bölümleri okuyorsunuz da yüksek notlar alıyorsunuz? İşinize gelince ne güzel yapıyorsunuz? Zekayla falan ilgisi yok bu işin tamamen içinizden gelen istekle ilgili. Ben de başlarda anlamıyordum, ama içimden bi ses beni sürekli okumaya sevk ediyordu, ilginçtir, anlamıyor olmama rağmen zevk alıyordum, Allah'ın hikmeti. Ve inanın, gerçekten risaleleri okuduktan sonra imanım Allah'ın izniyle daha sağlam hale geldi. Mesela şuan, sadık bi okuyucu olmayışıma rağmen, kimse bana gelip de İslam hakkında olumsuz bi beyan ifade edemez, ederse Allah'ın izniyle mat ederim. Evet, amellerim eksik olabilir, ben de hataları oldukça fazla olan bi kulum, ama Allah'ın izniyle itikadım sağlamdır. Elhamdülillah. Risaleleri bana sevdiren cemaatteki ablalardan biri olmuştu. Valla ne biliyim, bu cemaat çok garip. Haddinden fazla çelişki bulabilirsiniz orda. Eski samimiyet pek yok artık. Adamlar paraya bakıyor, cemaate yaptığın desteğe bakıyor, hatta bazen o desteği bile görmüyor harcıyorlar seni. Bu işler böyle işte. Cemaat değil şirket oldu artık yani anlıycanız. Bunun konumuzla ilgisi dinen yozlaşma olması. İnsanlar dini böyle algılıyorlar, dinle yeni tanışan çok insan var, ve dini cemaat öğretiyor bunlara. Siz düşünün artık gerisini, bi nesil nasıl yetişiyor. İçine ediyorlar diyorum, bi ta içine ediyorlar. Allahım, sesimi işitsin, site ziyaretçileri inşallah okursunuz, inşallah faydalı olur. Ben öyle çok bilen çok olgun biri değilim, keisnlikle değilim, ama birkaç bildiğimi de sonuna kadar savunmaya hazırım.
Sayın okurlarım, son olarak size tavsiye edeceğim birkaç şey var. Öncelikle aşağıya koyduğum videoyu izlemenizi şiddetle tavsiye ediyorum, çünkü yozlaşmamamız için çok güzel tespitlerde ve önerilerde bulunulmuş, Allah Cübbeli Hocamızdan razı olsun. İkinci olarak da Noel tehlikesi hakkındaki sohbetini mutlaka ama mutlaka dinlemenizi istiyorum okurlarım, çünkü yozlaşma karşıtı, özenme karşıtı, dini kimliğimizi koruma üzerine vb. konularda çok harika konuşmalar içeriyor, Rabbim faydalanmayı ve hayatımızda hakkıyla uygulamayı bizlere nasip etsin. Allah'a emanet olun hepiniz.
18 Şubat 2013 Pazartesi
EY ZEVK VE LEZZETE MÜPTELA İNSAN!
Sayın okurlar, Bediüzzaman Said Nursi'den bloğumdaki yazılarla da alakalı güzel bi söz paylaşmak istiyorum sizlerle:
"Ey zevk ve lezzete müptela insan!
Ben yetmiş beş yaşımda binler tecrübelerle ve hüccetlerle ve hadiselerle aynelyakin bildim ki: Hakiki zevk ve elemsiz lezzet ve kedersiz sevinç ve hayattaki saadet yalnız imandadır ve iman hakikatleri dairesinde bulunur. Yoksa dünyevi bir lezzette çok elemler var. Bir üzüm tanesini yedirir, on tokat vurur gibi hayatın lezzetini kaçırır."
Aynen öyle. Yine de buna rağmen hala bu dünyevi lezzetlerin peşinden koşan bi yığın insan var işte gel gör ki...
"Ey zevk ve lezzete müptela insan!
Ben yetmiş beş yaşımda binler tecrübelerle ve hüccetlerle ve hadiselerle aynelyakin bildim ki: Hakiki zevk ve elemsiz lezzet ve kedersiz sevinç ve hayattaki saadet yalnız imandadır ve iman hakikatleri dairesinde bulunur. Yoksa dünyevi bir lezzette çok elemler var. Bir üzüm tanesini yedirir, on tokat vurur gibi hayatın lezzetini kaçırır."
Aynen öyle. Yine de buna rağmen hala bu dünyevi lezzetlerin peşinden koşan bi yığın insan var işte gel gör ki...
Etiketler:
Allah,
anormal,
ayet,
bediüzzaman,
blog,
dünya,
hadis,
hayat,
illuminati,
inanç,
insan,
inşallah,
lezzet,
mason,
normal,
nurcu,
para,
risale-i nur,
sosyal medya,
yozlaşmak
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
.jpg)